Blog Image

Aghora

Joie de Livre

Levenskunst Posted on Mon, August 19, 2019 11:18:13

Mensen kijken me weleens vreemd aan wanneer ik vertel dat ik veel inspiratie uit boeken haal. Een veel gehoorde reactie is “over Tantra moet je niet lezen(/denken), dat moet je ervaren.” Aan de andere kant krijg ik de vraag welke teksten ik dan allemaal gelezen heb, wat hun autoriteit is, en of ik kan samenvatten wat ik ervan geleerd heb.
Vaak moet ik het antwoord op dergelijke vragen schuldig blijven. De manier waarop ik met teksten omga is fundamenteel anders dan deze vragen suggereren. In plaats van een antwoord zou ik wel graag een uitleg geven van hoe ik het lezen van een tekst ervaar.

Joie de Livre

Lezen is voor mij een ervaring waarin ik zo open mogelijk naar een tekst luister. Ik voel waar een tekst me raakt en wat dat op dat moment met mij doet. Zo kan een boek me fysiek raken, dat ik het in mijn lijf voel (denkend aan een misselijkmakende martelscene uit ‘The Wind-Up Bird Chronicle’ van Murakami). Een tekst kan me emotioneel raken, of op subtielere lagen van mijn bewustzijn waardoor ik nieuwe inzichten krijg, of inkijkjes in mijn leven en dat van anderen.
Zo ben ik ook van mening dat je, om de mensen en de wereld om je heen te begrijpen, beter een goede roman kan lezen dan een krant. De fictionele afstand en het stylisme in een roman bieden meer ruimte voor begrip, empathie en herkenning dan een droge uiteenzetting van feiten of gekleurde opinieweergave van een krantenartikel. Tot zover dit zijspoor.
Een goede tekst raakt me dus op meer lagen dan alleen intellectueel. Vaak speelt het intellectueel begrijpen van een tekst maar een kleine rol. Dan hoef ik niet altijd te snappen wat er staat, of me te herinneren wat ik op de vorige bladzijde heb gelezen. Het gaat dan om een een algeheel gevoel wat een boek meegeeft, momenten van inzicht, geraakt worden. Of soms moet ik een heel boek lezen om die ene zin tegen te komen die precies op dat moment de schoonheid van het leven overbrengt.

Tekst en Tantra

“It is the tradition of my teachers that esoteric secrets should not be disclosed in one place, nor is it proper to keep them totally hidden.”
(Abhinavagupta, Tantrasara)

Nu zijn zeker de tantrische geschriften zo opgesteld om naast informatie ook een belichaamde wijsheid over te brengen. Pas wanneer je de volledige levensvisie eigen hebt gemaakt (als proces in ontwikkeling) kan je de teksten in al hun volheid begrijpen. Dus waar ik nog lerende ben en continu stukjes levensvisie blootleg, ga ik ook steeds meer subtiele nuances en lessen begrijpen die in de Tantra’s verborgen liggen.
Bij het lezen van de Tantra’s gaan begrijpen en belichamen hand in hand. Wanneer je niet in jezelf ervaart wat je leest zijn het slechts lege woorden. Tegelijk helpt het begrijpen van een tekst om je ervaring verder te verdiepen en te integreren. De twee kanten verrijken elkaar.
In de leeservaring komt de tekst tot leven, wordt een organisch wezen waar je steeds iets nieuws in vindt. Door je open te stellen voor een tekst, deze met verbeelding en empathie te lezen, ga je de inhoud belichamen. Zo vind je herkenning, of vervreemding. In beide gevallen kom je, als je je laat raken, tot een meer belichaamde eigen wijsheid.

www.aghora.nl

Blijf op de hoogte van nieuwe blogs via de nieuwsbrief.

Wil je mij ondersteunen in het onderzoek wat ik doe en in de verdere ontwikkeling van Aghora? Via deze link kan je een vrije donatie doen.



Eenzaamheid als Kracht – Tantraloka 29, vers 91

Tantra Posted on Mon, May 13, 2019 15:11:18

Naast een negatieve ervaring van sociaal isolement kan je
eenzaamheid ervaren als een existentieel gevoel van vervreemding, het gevoel
dat er iets in je zit wat je met niemand kan delen en wat niemand begrijpt. Ik
wil het graag over die tweede vorm hebben.

Met hoe veel mensen je je ook verbonden kan voelen, soms
zijn er momenten waarop het voelt alsof je de enige op de wereld bent. Alleen
tussen al die mensen. Alsof niemand je begrijpt en je begrijpt zelf niet wat je
aanmoet met die rare wereld om je heen. Waar en met wie kan je delen wat er
echt in je speelt?

In dit wrange gevoel van vervreemding ligt een bijzondere
kracht verborgen. Want daar waar het wringt kan je vinden waar jij anders bent,
wat jouw unieke plek is. In eenzaamheid kan je zien hoe het anders kan en vind
je jouw unieke gave om die verandering in gang te zetten.

Het lezen van onderstaand vers uit de Tantraloka inspireerde
me om ook die positieve kant te verkennen, de waarde van eenzaamheid te zoeken.
Het is een vrij cryptische tekst, en je kan verschillende kanten op met de
vertaling.

Tantraloka
29, vers 91

“The
principal meaning of the word ‘solitude’ is said to be just the absence of
differentiated thought.” — Tantraloka 29, vers 91 (uitleg van Jayaratha)

Het Sanskriet woord wat hierboven wordt vertaald met ‘solitude’
(ekānta) heeft eigenlijk een heel positieve betekenis. Je kan
het niet alleen vertalen als ‘eenzaamheid’, maar ook ‘eenheid’, of ‘één zijn
met jezelf’. Het woord houdt exclusiviteit in, iets wat uniek is voor dat waar
het naar verwijst (in dit geval een goddelijk eenheidsbewustzijn, ‘the absence
of differentiated thought’).

Het kan ook verwijzen naar een geheime plaats voor
meditatie, waarheen jij alleen de weg kent, en waar veel waardevols te vinden
is. Wanneer je je eenzaam voelt maak je dus contact met die bron in jezelf, met
iets wat helemaal alleen van jou is.

De uitdaging is om het gevoel van eenzaamheid te doorvoelen
en omarmen, om er zo diep in te duiken tot je bij het punt komt waar je echt
volledig eenzaam bent. Hiervoor moet je eerst het oordeel loslaten dat dit een
slecht gevoel is, het wil je iets vertellen. Als de eenzaamheid nog steeds erg
negatief voelt en je er het liefst van weg wilt rennen, dan kan het verstandig
zijn er nog niet te diep in te gaan zitten, omdat dat de negatieve ervaring
voedt.

En dan is het de kunst om te blijven delen vanuit wat je in
die eenzaamheid voelt. Ook tijdens het proces, zodat je niet jezelf verliest en
zwelgt in eenzaamheid. Om in contact te blijven met de mensen om je heen
terwijl je tegelijkertijd de eenzaamheid in jezelf verkent. Maar zeker ook daarna,
wanneer je die diepte in jezelf gevonden hebt. Want door te delen wat jou uniek
maakt, door te leven vanuit het punt waar je denkt dat niemand je kan raken, ga
je echt in verbinding en kan er een gedeelde creatieve energie ontstaan.

Zo helpt eenzaamheid je te zien wat waardevol voor jou is,
en welke waarde jij anderen te bieden hebt. Het blijft verrassend dat wat je
deelt vanuit zo’n kwetsbare en eenzame plek in jezelf, zo gewaardeerd wordt.
Want pas wanneer je het deelt zullen mensen het gaan herkennen, en jou echt
zien.

Dus wanneer je je binnenkort eens eenzaam voelt, probeer dat
gevoel te zien als een bron, en ervaar wat er daaruit opwelt.


www.aghora.nl

Blijf op de hoogte van nieuwe blogs via de nieuwsbrief.

Wil je mij ondersteunen in het onderzoek wat ik doe en in de
verdere ontwikkeling van Aghora? Dan kan je via onderstaande link een vrije
donatie doen.



Actieve Verstilling

Levenskunst Posted on Sun, May 05, 2019 11:33:45

We leven in een sneltreinvaart, de andere kant van de wereld
ligt binnen handbereik, op iedere straathoek worden je de wildste ervaringen
aangeboden. Alles is mogelijk, dus dan moet het ook, lijkt het wel.

Maar zit de diepgang in die spannende ervaringen, waar word
je werkelijk diep geraakt als alles zo groot, veel en snel mogelijk moet? Want
juist in vertraging en verstilling kom je een enorme diepgang en intensiteit
tegen.

Wanneer je in een sneltrein langs een bos raast is het niet
meer dan een groenbruine waas. Stap je uit en loop je rond dan voel je de wind,
hoor je de bladeren ruisen, ruik je de bomen. En blijf je lang genoeg
stilzitten dan komen er misschien zelfs vogels dichtbij die zich veilig genoeg
voelen om in jouw aanwezigheid hun natuurlijke gedrag te vertonen.

Met deze puurheid maak je geen contact als je maar
voortraast, daarvoor moet je die verstilling opzoeken. En wat geldt voor de
vogeltjes in het bos, dat geldt ook voor de diepte van je eigen ervaring. Een
diepte die zich met gemak laat overschaduwen door intense ervaringen en extreme
gevoelens. Een diepte waarvoor je stil moet kunnen blijven staan in die
intensiteit om te zien opkomen wat er achter ligt.

Een actieve verstilling, je moet er zelf bij aanwezig
blijven, de vertraging komt niet vanuit verdoving, maar vanuit focus. Het gaat
er niet om hoeveel je binnenkrijgt, maar hoe diep je het binnen kan laten
zonder je erdoor te laten overweldigen.

Hoe diep laat jij je raken wanneer het werkelijk stil wordt?

Aandachtig aanwezig blijven wanneer de tijd verstilt, zorgt
dat je ieder moment als tijdloos ervaart. Zo kom je binnen dat ene moment in
contact met de naakte rauwheid van het leven, wat niet gevormd wordt door
hoogte- en dieptepunten, maar door ontelbaar veel minieme sensaties,
ademhalingen, prikkelingen.

Verstillend voel je steeds meer van die sensaties, word je
bewust van de kleinste aanraking. En langzaam dringt dan het besef door hoe
grenzeloos je sensitiviteit is, dat je oneindig ver door kan gaan die diepte
in.

En op het moment dat je contact maakt met de subtielste
lagen van je bestaan, opent er iets naar buiten, naar de volheid van de
ervaring. Alsof de wereld zich binnenste buiten keert, je door een zwart gat
getrokken wordt en even op twee plaatsen tegelijk leeft. In de diepste stilte
die je in jezelf vindt, midden in de volheid aan ervaringen die het leven je biedt.

De inspiratie voor een mooie eerste stap in dit proces werd
me een paar dagen geleden door een vriendin aangereikt. “Wees als een kat”.
Katten zijn een prachtig voorbeeld van actieve verstilling, in alle rust met
zichzelf, maar alert op hun omgeving, tegelijk flexibel en ontspannen, speels
en meditatief.

Blijf op de hoogte van nieuwe blogs via de nieuwsbrief.

Wil je mij ondersteunen in het onderzoek wat ik doe en in de
verdere ontwikkeling van Aghora? Dan kan je via onderstaande link een vrije
donatie doen.



Niets anders dan therapeutisch vingeren

Tantra Posted on Wed, April 17, 2019 09:00:38

“Het maakt me niet uit hoe je het noemt, yoni en lingam zijn
gewoon woorden voor vagina en penis en een yoni massage is niets anders dan therapeutisch
vingeren. Dat is bij wet verboden, ook al vraagt iemand hier zelf om. En dat
tantra-taaltje boeit me niet.”

In bijna letterlijk deze bewoordingen spreekt de officier
van justitie zich uit in een rechtszaak tegen een tantra masseur. Volgens deze
visie is het aanraken van genitaliën in de context van een tantra massage per
definitie strafbaar. Vanwege de mogelijk heilzame werking van een tantra
massage en omdat een cliënt vaak met een hulpvraag komt, kan je het als
zorgverlening zien. En voor zorgverleners worden deze handelingen als
‘ontuchtig’ gezien (“seksueel handelen in strijd met de sociaal-ethische
norm”).

Dat zou inhouden dat een groot deel van mijn collega’s zich
bezig houdt met criminele activiteiten, sommigen al tientallen jaren. Toch is
er al die tijd een soort ‘gedoogbeleid’ geweest, zijn er vele mensen geholpen
door tantrisch werk en groeit de vraag naar het ontdekken van lichamelijkheid
in vrijheid. De sociaal-ethische norm verschuift.

Het proces

Twee volle dagen zit ik op de publieke tribune in de
rechtbank. Ik wil weten wat hier gebeurt, begrijpen wat de betekenis van deze
zaak is, en voelen wie de mensen zijn die in dit proces verwikkeld zijn
geraakt. Beide keren heb ik de dag erna vrijgepland, om bij te komen. Dat was
nodig, na een dag lang invoelen in alle pijn, onmacht en worstelingen was ik
zelf ook op. Ik kan me niet voorstellen welke impact dit op de betrokkenen
heeft, niemand wordt hier vrolijk van.

Heel heftig, maar ik stel me open voor alle kanten van het
verhaal, om te blijven voelen waar het raakt. En het raakt diep. Daar kies ik
voor, vanuit een sterk gevoel dat dit is wat ik moet doen, dat het belangrijk
is wat er hier gezegd wordt. Toch zie ik in de zaal geen collega’s, maak ik de
zaak dan zwaarder dan die is? Of hebben mensen andere redenen om niet aanwezig
te (willen) zijn?

Met een dossier van honderden pagina’s is er veel over zo’n proces
te schrijven. Ik merk dat ik zoek naar welke gedachten het meest passend zijn
om hier op dit moment te delen. Wat is constructief in dit verhaal? Welke
inzichten zijn er uit te halen om vooruit te kijken, te leren en te groeien?

Wrijving tussen leefwerelden

De woorden van het OM maakten veel duidelijk, in de huidige
situatie is er een onbalans tussen het tantra werkveld, de maatschappij en de
wetgeving. We spreken allen een andere taal en zijn nu in een proces beland
waarbij die talen met elkaar in contact komen en er wrijving ontstaat. Kunnen
we elkaar vinden in een mistig grijs gebied?

Het plaatje wordt helderder. Tantra, een traditie met een
positieve benadering van lichamelijkheid, biedt een antwoord op een groeiende
vraag vanuit de samenleving. We voelen ons steeds meer verbonden met, en vrij
in, ons lichaam, en voelen ons bekrachtigd om voor onze eigen integriteit te
gaan staan. En wanneer we het niet voelen, beginnen we wel te zien dat het
mogelijk is, gaan we ernaar op zoek.

Tegelijk is er een wetgeving die in dit geval nog stamt uit
de negentiende eeuw. Context: Aan het eind van die eeuw studeerde Aletta Jacobs
als eerste vrouw af aan de universiteit, en pas in de tweede helft van de
twintigste eeuw werden vrouwen als handelingsbekwaam gezien. Dus de
‘sociaal-ethische norm’ waar het handelen van een (zorg)professional aan moet
voldoen is niet meer dezelfde als 150 jaar geleden.

Waar we als samenleving zoeken naar gelijkheid, naar
volledige waardering van ieder mens als individu, wil een wetgeving bijdragen
aan het beschermen van kwetsbare en zwakke individuën. Is er een tussenweg tussen
vrijheid en bescherming?

Professionele kwetsbaarheid

Wanneer ben je zwak of kwetsbaar? En hoe verhoudt een staat
die haar burgers wil beschermen zich tot de wens van diezelfde burgers om
kwetsbaar te mógen zijn, om tegenwicht te bieden tegen de verharding? Het
verlangen naar de vrijheid om autonoom keuzes te maken, welke zorg je kiest,
hoe je jouw seksualiteit vormgeeft of beleeft, en welke levensvisie je
aanhangt?

Net als veel van mijn collega’s voel ik het verlangen en de
mogelijkheden om een antwoord te bieden op die vraag. Wanneer je onder je
handen iemand ziet opbloeien, ziet hoe iemand kwetsbaar kan zijn en daar
zijn/haar eigen kracht in vindt. Dan word je een soort oermoeder die geniet van
hoe haar kind volwassen wordt. Tegelijk wil je daarin veiligheid bieden, je wilt
niet dat iemand door die ervaring los komt van zichzelf of de maatschappij.

Intimiteit in menselijk contact, waarin je geraakt wordt,
waarin ook grenzen geraakt worden, vindt plaats op zo veel verschillende lagen.
Dit is niet in regels te vatten over onjuiste handelingen of verboden
lichaamsdelen. Het ene moment mag de ander heel dichtbij komen terwijl een
andere keer een woord of blik al grensoverschrijdend is. Toch zijn regels en
kaders nodig zodat je binnen die kaders de veiligheid en ruimte kan scheppen om
te ontspannen en vrijheid te ervaren.

Een open gesprek voeren

Hoe zorgen we dat die verschillende taalvelden elkaar beter
leren begrijpen, of misschien zelfs dichter bij elkaar komen? Hoe blijven we op
een constructieve manier in gesprek? Niet alleen om te voorkomen dat er
misbruik plaatsvindt of slachtoffers vallen, maar vooral om samen verder te
groeien.

De meeste tantra professionals kunnen erg mooi in hun eigen
woorden vertellen hoe zij Tantra beleven en over willen brengen. Soms mag dat
van mij wel met nog wat meer openheid, kwetsbaarheid en bewustzijn. Bewust van
wat je wel en niet weet en kan, je op een menselijk niveau tot de ander
verhouden, jezelf of je overtuiging niet te veel op een voetstuk zetten.

Naast het bewustzijn van onze eigen positie, en dit kunnen
overbrengen, moeten we ook blijven luisteren. Wat vraagt een cliënt werkelijk,
of wat vraagt de maatschappij van ons als werkveld? Vanuit een ‘tantrische
bril’ is dat aardig in te vullen, maar komt dit ook overeen met wat de ander
bedoelt en verwacht?

Ook als nieuwsgierige, ben jij je bewust van wat je zelf
zoekt in dat mysterieuze tantra-wereldje, van de veelkleurigheid van het veld?
Kan je de verantwoordelijkheid nemen voor je eigen keuzes, kiezen voor wat op
het moment bij jou past en niet per se dat wat het spannendst klinkt? Weet je
welke vragen je een professional wilt stellen om te zien of hij/zij de juiste
persoon voor je is? Zie jij de tantrika ook als mens, met grenzen en gebreken,
zonder hem/haar op een voetstuk te willen plaatsen?

En tja, de wetgeving loopt altijd achter op ontwikkelingen
in de maatschappij. De sociaal-ethische norm waar het wetboek over spreekt
verandert continu. Kunnen we helder krijgen wat de huidige norm is, en hoe gaan
we om met een samenleving waarin meerdere normen naast elkaar bestaan? Welke
norm mogen we handhaven in de context van Tantra? Luisterend naar de kaders die
gesteld worden in de wet.

Op alle de vragen die ik hier stel, en de kritieken die ik
geef, zijn al zo veel mooie antwoorden gekomen. De kennis, wijsheid, en
ervaring zijn aanwezig, en op kleine schaal zijn we hier allemaal op onze eigen
manier al stappen voor aan het zetten. Iets in mij kriebelt om dit gesprek ook
op grote schaal te gaan voeren, het nog verder open te breken. Want dan zie ik
voor Tantra een ruimte ontstaan die zowel voor professionals als voor klanten
de nodige veiligheid en vrijheid biedt om te blijven ontwikkelen.

www.aghora.nl

Blijf op de hoogte van nieuwe blogs via de nieuwsbrief.

Wil je mij ondersteunen in het onderzoek wat ik doe en in de
verdere ontwikkeling van Aghora? Dan kan je via onderstaande link een vrije
donatie doen.



Crazy Wisdom 2, De Rol van de Guru

Tantra Posted on Mon, March 18, 2019 09:02:17

In ‘Crazy Wisdom 1, Balanceren op Chaos‘ schreef ik over het
belang van een stevige basis en fundament in jezelf voordat je aan crazy wisdom
begint. Een leraar of guru kan daar ondersteuning in bieden. In dit artikel
benoem ik kort vier punten die daarbij een belangrijke rol spelen.

Prakriti Siddhi

Door de beoefening van Tantra kan je bepaalde krachten,
siddhis, ontwikkelen. De kracht van een guru of spiritueel leraar heet prakriti
siddhi. Dit is de kracht om bewustzijn te transformeren. Hiermee kan een
leerling van een beperkt of beperkend bewustzijn naar een hoger bewustzijn
getild worden. De guru heeft dus de macht om het uiterlijke proces van
destructie te raken, maar daar houdt het niet op. Deze macht brengt natuurlijk
ook een verantwoordelijkheid met zich mee.

1. Verantwoordelijkheid

Een guru is verantwoordelijk voor wat er met zijn leerlingen
gebeurt. Hij moet dus erg goed weten welke leerlingen geschikt zijn en welke
methode voor wie werkt. Dit is eigenlijk heel logisch, we zijn allemaal
verantwoordelijk voor ons eigen handelen. Als spiritueel leraar werk je met het
bewustzijn van anderen, dit doe je (hopelijk) bewust, en wat je bij anderen in
gang zet is dan ook jouw verantwoordelijkheid. Zeker als het gaat om de meer
destructieve kanten van crazy wisdom. De guru houdt hierbij het innerlijk van
de leerling en de context in de gaten en past hier de uiterlijke beoefening op
aan.

2. Belemmeringen en Potentie

Hij moet dus kunnen aanvoelen waar iemand staat, wat iemand
kan hebben. Hij moet kunnen herkennen welke beperkingen iemand tegenhouden en
welke potentie iemand heeft.

Soms herken je in jezelf het gevoel dat je grootser kan
leven en dat een bepaald stemmetje in je hoofd komt met beperkende gedachten.
‘Dat kan ik niet, wil ik niet, ik ben niet goed genoeg, beter dan iedereen’.

Maar hoe herken je dat stemmetje en die potentie in een
ander? Je hebt natuurlijk hele theoriën over hoe ons zelfbeeld is opgebouwd,
hoe een persoonlijkheid geconditioneerd wordt. Dit kan je gaan herkennen in
mensen en dan kan je ze daarop wijzen. Maar van waaruit benader jij hen dan?
Zie jij ze dan als wie ze zijn, voorbij die beperkende gedachten? Of benader je
hen vanuit een theorie, en plaats je ze in ego-hokjes? De leraar ziet niet
alleen wat je beperkt, maar ook wat je potentie is.

3. Oog voor persoonlijke situatie

Door te weten waar een leerling staat kan een guru zien wat
er nodig is om voldoende fundament te leggen om uiteindelijk in die chaos van
crazy wisdom te stappen. Hier ontstaat vaak een botsing tussen (Oosterse)
spiritualiteit en (Westerse) psychologie. Een leerling is vaak op zoek naar
psychologische ontwikkeling, hij wil met zichzelf leren leven. Terwijl de
leraar voorbij die persoonlijke ontwikkeling kijkt en een spiritueel,
transpersoonlijk doel voor ogen heeft. Naast de spirituele potentie zal een
leraar dus ook de huidige situatie van een leerling moeten kunnen aanvoelen en
daarop inspelen. Als die niet meegenomen wordt dan wordt het integreren van
verworven inzichten erg moeilijk.

4. Fundament leggen

Je kunt iemand in een woeste zee gooien en roepen ‘zwem!’. En
dan? Misschien dat een enkeling de intuïtie (of kracht/ervaring) heeft om boven
te blijven, misschien zelfs veilig op het droge te komen. De meesten zullen,
zonder voldoende voorbereiding, verdrinken. Hetzelfde geldt voor crazy wisdom,
er moet iets zijn om je op te vangen wanneer je in de chaos van het leven
duikt. Of een fundament in jezelf, of in de vorm van een
persoon/traditie/omgevig die je kan dragen. Een leraar van crazy wisdom moet in
staat zijn je te helpen dit fundament in jezelf te vinden.

De positie van de guru

Geen enkele leraar is perfect, ze zijn ook allemaal
menselijk en maken fouten. Hoewel het een mate van overgave vraagt om van een
guru te leren, zal je ook altijd kritisch moeten zijn. Er wordt al veel gezegd
over de waarde en gevaren van spiritueel leraren. Hopelijk bieden bovenstaande
punten nog wat extra helderheid of houvast in je zoektocht.

www.aghora.nl

Blijf op de hoogte van nieuwe blogs via de nieuwsbrief.

Wil je mij ondersteunen in het onderzoek wat ik doe en in de
verdere ontwikkeling van Aghora? Dan kan je via onderstaande link een vrije
donatie doen.



Crazy Wisdom 1, Balanceren op Chaos

Tantra Posted on Mon, March 18, 2019 09:01:36

Iedere religieuze of spirituele traditie kent vormen van
crazy wisdom. De goddelijke gek die de gangbare normen en waarden is overstegen
en via spel, uitdaging en absurditeit zijn omstanders tot nieuwe inzichten
brengt. Meestal zijn deze divine madmen op zichzelf gericht en houden zich alleen
bezig met hun eigen ontwikkeling. Soms zie je crazy wisdom ook terugkomen als
manier van onderwijzen. Door hun wereldbeeld iedere keer opnieuw op de kop te
zetten brengt de leraar zijn leerlingen steeds een stapje dichter bij het
moment waarop de verlichting doorbreekt, of kan hij in een flits zelfrealisatie
uitlokken.

Crazy Wisdom is een radicale weg tot persoonlijke bevrijding
in alle aspecten van het leven. Voorbij alle patronen, normen en conventies
gaan, om tot een dieper bewustzijn te komen. Alle conditioneringen loslaten in
volledige overgave aan de chaos. Maar hoe balanceer je op die chaos? Hoe bouw
je op vanaf iets wat zo destructief kan voelen?

In dit artikel beschrijf ik een aantal nuances rondom crazy
wisdom, om een idee te geven van hoe subtiel dit radicale pad kan zijn en dat
de ware kracht schuilt in het aanvoelen van die subtiliteiten. En hoe belangrijk context
en je persoonlijke verhaal zijn in het bepalen hoeveel wijsheid er schuilt in
extreem gedrag. Veel van wat ik hier schrijf is geïnspireerd door de Aghora
trilogie van Robert Svoboda, waar tussen de regels de subtiele kracht van crazy
wisdom doorschemert.

Tantra als Crazy Wisdom

Tantra leent zich bij uitstek voor crazy wisdom. Het is een
pad wat zich vaak aan de rand van de maatschappij begeeft en zich bezig houdt
met praktijken die buiten de gevestigde orde vallen. Niet alleen het uiterlijke
beeld, maar ook de innerlijke beleving van Tantra biedt hier ruimte voor. Er
wordt gestreefd naar een ervaring van non-dualisme waarin het onderscheid
tussen goed en slecht wegvalt. Iedere ervaring kan daarin worden meegenomen,
als een meditatie, een manier om verbinding te maken met, of uiting te geven
aan, het goddelijke spel.

Vrijwel iedere Tantrische tekst bevat wel een waarschuwing
dat Tantra niet voor iedereen geschikt is. Het is een ‘shortcut to
enlightenment’, maar daarmee niet zomaar de makkelijke weg. Je zal een bepaalde
mate van kracht, zuiverheid en toewijding moeten hebben om dat pad te kunnen
gaan. Als je ergens een verkeerde afslag neemt dan ben je al snel verder
verwijderd van je doel. Voordat je aan Tantra begint moet je al een heel eind
zijn, het stuk persoonlijke ontwikkeling wat we nu als Tantra zien is eigenlijk
alleen het voorspel.

Volgens Tantra kan je als mens een dierlijke, goddelijke of
heldhaftige natuur hebben. De meeste mensen hebben een dierlijke natuur, ze
zijn gebonden aan hun basisinstincten en beperkende gedachten en hebben niet
het creatief bewustzijn om hier uit te komen. Mensen met een goddelijke natuur
zijn zeldzaam, zij zijn zo vroom en puur dat ze niet ‘besmet’ raken door de
grillen van het leven. De groep van de helden, de tantrikas, zijn mensen die
hun dierlijke natuur overstijgen. Ze kiezen actief om hun leven vorm te geven
en werken aan hun persoonlijke en spirituele ontwikkeling.

Aghora

Aghora is één van de meest extreme stromingen binnen de
Tantra. In de boeken van Robert Svoboda wordt het verhaal verteld van de Aghori
Vimalananda. De Aghori zijn Indiase asceten die geen beperkingen of taboes
accepteren, die zichzelf tot het uiterste drijven om tot een staat van
transcendentie te komen, in contact met het goddelijke. Zoals Vimalananda zegt: “Aghora teaches you to embrace
the world, embrace impurities, embrace darkness, and push through forcibly into
light. You must catch Shakti by the hair and drag Her to you.”

De technieken die Aghori gebruiken passen in het plaatje van
de divine madman. Ze lopen naakt rond (al zijn er ook Aghori die een ‘gewoon’
leven leiden als householder), ze eten mensenvlees, voeren rituelen uit op
crematieplaatsen, gebruiken verdovende of geestverruimende middelen, en zetten
seksualiteit of ‘zwarte magie’ in voor hun spirituele ontwikkeling, en die van
hun volgelingen en mensen om hen heen.

Het verhaal van Vimalananda vertelt echter meer dan alleen
die kant van Aghora. Hij verwoordt ook de gevaren, valkuilen en voorwaarden die
je tegenkomt als je voor dit pad kiest. Omdat crazy wisdom vaak erg chaotisch
en onvoorspelbaar lijkt kan je het idee krijgen dat er geen fundament voor is.
De woorden van Vimalananda laten echter zien dat er juist een heel sterke basis
aanwezig moet zijn om jezelf iedere keer opnieuw van dat fundament te durven
laten wegblazen.

Innerlijk, Uiterlijk en Integratie

Om crazy wisdom te begrijpen moet je in ieder geval bewust
zijn van de gelaagdheid ervan. Drie belangrijke lagen zijn de innerlijke
ervaring, het uiterlijke proces en de integratie in de context. De innerlijke ervaring
is hoe iemand zelf het leven beleeft, hier wordt een bepaalde mate van
stabiliteit, non-dualiteit en onvoorwaardelijke liefde verwacht. Het uiterlijke
proces is het plaatje wat je ziet als buitenstaander, een beeld van
zelfvernietiging, chaos, en het uitleven van schaduwkanten. Om deze te
integreren in een constructieve ontwikkeling is de plaatsing in een context
noodzakelijk. Iets is pas gek, wijs, of grensoverschrijdend wanneer het dat is
in relatie tot een breder geheel.

Het Innerlijk – Leven als een Divine Madman

Voordat je de diepte van de chaos in duikt wordt al een
bepaalde staat van bewustzijn verwacht, je moet al in staat zijn om stabiel te
blijven staan. Crazy wisdom is in die zin ook geen pad ergens heen, maar een
uiting van een staat die je bereikt hebt. Een staat van non-dualiteit, voorbij
goed/slecht, niet gebonden aan persoonlijke of culturele belemmeringen. Een
ervaring van verlichting in dit leven.

Naast het werken met de duistere kanten van het leven staat
Aghora ook voor het gevoel van onvoorwaardelijke liefde. Een kant van Siva die
alles behelst, van de mooiste tot de lelijkste dingen. Een Aghori ziet alles om
zich heen als de godin die hij voorstelt als een moederfiguur of (minder
veelvoorkomend) liefdespartner. Met een liefdespartner ontstaat er een dynamiek
van spel en creatie. De wereld zien als moederfiguur leidt tot een gevoel van
overgave. Vertrouwend dat je gedragen wordt kan je je overgeven aan de grillen
van het leven.

In de overgave aan de chaos van het leven vind je vrijheid
en zelfs kracht en controle. Met een overgave aan chaos bedoel ik niet het
‘laat het los’ wat je vaak hoort. Wat soms een aanlokkelijke uitvlucht is voor
spiritualiteit. Want voor loslaten hoef je niets te doen. Dan zeg je bij alles
waar je geen zin in hebt ‘ik laat het los’, je draait je om, zucht nog eens
diep en je bent klaar. Daar kan Vimalananda zich niet in vinden, je moet je
werk doen, je sadhana, en verantwoordelijkheid daarvoor nemen. De tijger in de
ogen durven kijken. Anders ben je niet meer dan een dier wat z’n primaire
instincten volgt. Terwijl je de dierlijke natuur juist wilt overstijgen.

De crazy adept benadert alles met een blik van
onvoorwaardelijke liefde. Dan maakt het niet meer uit of een ervaring fijn is
of niet. De concepten ‘crazy’ en ‘wisdom’ heffen elkaar als het ware op, ze
vallen weg in een ervaring van eenheid en onvoorwaardelijkheid.

Dus voor het uiterlijk vertoon van crazy wisdom komt
stabiliteit en contact met jezelf. Pas wanneer je weet dat je gedragen wordt of
kan blijven staan in de storm zet je die stap naar buiten.

Uiterlijk – Zelfvernietiging, chaos, schaduw

Het pad van een divine madman bestaat uit chaos. Ieder
beetje zekerheid slaat hij onder zijn eigen voeten weg. Alles wat ook maar tot
twijfel gebracht kan worden wordt met liefde onderuit gehaald. Hij ziet de
humor van het leven en zet niet alleen de mensen om zich heen op het verkeerde
been, maar ook zichzelf en het leven zelf.

Van buitenaf lijkt dit vaak een vrij destructief proces.
Door taboedoorbrekende uitspattingen laat de crazy adept zien dat dit allemaal
kanten van het leven zijn. Ook de duistere kanten worden omarmd en vereerd.
Wanneer zij zich in de chaos storten, alle houvast loslaten, zoeken ze een
oerkracht in zichzelf. Een energie die zelfs in de schaduw licht schijnt, een
oerkracht die wordt ingezet om tot steeds grotere hoogten van bewustzijn te
komen.

De waarheid is absurd en chaotisch, om deze te belichamen
zal je dus contact moeten maken met die kanten in jezelf.

Integratie en Context

Het handelen van de crazy adept is altijd afhankelijk van de
context waarin dit gebeurt. Crazy wisdom vraagt om een individuele benadering
die op ieder moment verandert. Wat 1000 jaar geleden in India of Tibet tegen
alle regels inging, is hier nu heel normaal of zelfs preuts. En wat voor mij
een uitdaging is daar haal jij je schouders bij op.

Door af te stemmen op wie je bent en op je situatie en door aan
te voelen wat daarin passend is (of juist niet), ontstaat een inzicht in wat
crazy wisdom kan betekenen. Wanneer je het lostrekt van de context waarin je
leeft verliest het aan waarde. Je zal altijd in relatie blijven staan tot een
omgeving, maatschappij, ideeënwereld, waarbinnen je deze beoefening al dan niet
kan integreren. De vrijheid die je verwerft is altijd relatief ten opzichte van
dat wat in eerste instantie jouw vrijheid ontneemt.

Ingaan tegen conventies klinkt weleens spannend en mooi,
lekker rebels doen waar je zin in hebt, vrij van de wereld om je heen. Maar het
houdt in de eerste plaats in vrijkomen van die conditioneringen die jou
belemmeren. En die vind je eerder in jezelf dan buiten jezelf. Je kan de
wildste dingen doen, de nar uithangen, al je seksuele fantasieën uitleven,
geestverruimende middelen gebruiken. Maar zo gauw dit een nieuwe rol wordt, een
nieuwe geaccepteerde plek in een groep. Dan zit je weer vast in die conventies
en patronen.

Het Fundament onder de Chaos

Dus paradoxaal genoeg moet je eerst een extreem goede basis
en balans hebben opgebouwd voordat je in de chaos gestort wordt. Het idee dat
crazy wisdom alleen uit chaos bestaat is dus te kort door de bocht. Het is niet
een kwestie van alle remmingen loslaten en zien waar het schip strandt. Er is
een bijzonder stevig fundament nodig, een diep contact met jezelf en een
gevoeligheid voor context. Pas wanneer dat voorwerk gedaan is kan het uiterlijk
vertoon van crazy wisdom een belichaming vormen van die innerlijke rust.

In het continu herzien van de spelregels en -strategie kan
het waardevol zijn om wat hulp van buitenaf te krijgen. Een ander die net de
juiste snaar weet te raken, die je scherp houdt en die aanvoelt wat jij nodig
hebt. Vaak wordt deze rol vervuld door een spiritueel leraar of guru.

Hierover schrijf ik meer
in Crazy Wisdom 2, De Rol van de Guru…

www.aghora.nl

Blijf op de hoogte van nieuwe blogs via de nieuwsbrief.

Wil je mij ondersteunen in het onderzoek wat ik doe en in de
verdere ontwikkeling van Aghora? Dan kan je via onderstaande link een vrije
donatie doen.



Meditatie, en dan…

Levenskunst Posted on Thu, January 31, 2019 12:03:04

In een klein bergdorpje in Zuid Frankrijk, bekend om de
watervallen en daarbij behorende camping (waar veel Nederlanders blijken te
vertoeven) worden we getrokken tot een aantal mensen dat op een binnenplaatsje
zit. We hebben net onze lunch gegeten, crêpes met een glas Leffe Blond, en
hangen wat rond bij de gesloten poort wanneer een vrouw glimlachend op ons
afkomt. Ze vertelt dat er daar een Indiase monnik is die Satsangs geeft en met
wie ze samen mediteren. Of we het leuk zouden vinden hem te spreken, en ze
draait zich om en gaat de monnik halen.

Voorzichtig/Mindful/Onwennig (doorhalen wat niet van
toepassing is) opent hij de poort om ons toe te laten op het plaatsje voor een
gesprek. Een gesprek over meditatie, stilte, en je aandacht bij jezelf houden. Grappig
genoeg is hij degene die steeds de neiging heeft de stilte te doorbreken door
te vertellen of een vraag te stellen.

Vandaag gaf hij een één-daagse workshop gericht op
meditatie. Deze mensen zijn allemaal nog maar erg nieuw en onbekend met
meditatie, dus hij moet echt bij de basis beginnen, zegt hij vertrouwelijk.
Volgende week organiseert hij een week lang een stilte retraite, die mensen
zijn al wat verder. Hij vertelt verder over het belang van stilte in meditatie
om je aandacht naar binnen te kunnen richten. Hierbij is het goed om contact met
andere mensen te beperken, bijvoorbeeld door oogcontact te vermijden en ook
fysiek en woordelijk contact. Hier is hij erg bekwaam in. Ik vang af en toe een
blik op, maar Esther aankijken is hem toch iets te veel van het goede. Wat dat
betreft lijkt hij goed de aandacht bij zichzelf te kunnen houden.

Mijn eerste gedachte is “en dan..”

Mooi als je kan leren je aandacht bij jezelf te houden en
niet alleen reactief op basis van de ander te handelen, maar in je reactie ook
bij jezelf te blijven. Voor veel mensen is dit iets wat mist en wat veel onrust
veroorzaakt. De stilte en rust die je in meditatie kan vinden is een
belangrijke stap in bewustwording. En is het niet nog mooier wanneer je vanuit die
meditatieve staat in contact kan komen? Beginnend met contact met je zelf de verbinding
met de ander kan maken, samen iets nieuws kan creëren.

De zoektocht rond bewustwording is lange tijd gericht
geweest op persoonlijke ontwikkeling, je eigen paadje schoonvegen. Nu steeds
meer mensen dat paadje aardig op orde hebben, voelt het alsof het tijd is om
daar de volgende stap aan toe te voegen. Het in contact zetten van dit
bewustzijn met de wereld om je heen. Het neerzetten van tastbare, zichtbare,
hoorbare, fysieke manifestaties hiervan. In wat je zegt en doet, wat je eet en
drinkt en hoe je je huis inricht. In hoe en met wie je spreekt, in waar en met
wie je slaapt en overal waar je jezelf voor een ander opent.

Niet met je ogen gesloten en je rug naar de wereld, maar met
open ogen en in contact. Samen met anderen met wie je resoneert, of dissoneert,
vanuit een gedeelde creativiteit.


Eerst die meditatie, het contact met jezelf,

En dan..

Dan kunnen we spelen!

www.aghora.nl

Blijf op de hoogte van nieuwe blogs via de nieuwsbrief.

Wil je mij ondersteunen in het onderzoek wat ik doe en in de
verdere ontwikkeling van Aghora? Dan kan je via onderstaande link een vrije
donatie doen.



Een Experiment in Niet-Weten

Levenskunst Posted on Mon, January 14, 2019 15:28:41

Op verzoek, een onderwerp waar ik me nog niet echt in
verdiept heb, het “niet-weten”. Als ik het goed begrijp dan zit er juist veel
wijsheid in het niet-weten. Dus al weet ik er niets van, misschien kan ik er
wat (wijze?) woorden aan wijden.

Een experiment in niet-weten.

Hoe verhoud ik mij tot die grote lege ruimte in mijn
bewustzijn? Wanneer ik verstil (en soms wanneer het zich aandient) lukt het om
op de rand te gaan staan van wat ik weet, en uit te kijken over mijn eigen
onwetendheid.

De ruimte daar trekt me aan. Nieuw gebied om te verkennen.
Ik wil het invullen, zichtbaar maken, aanraken. In het verlangen om met die
grootse ruimte te verbinden wil ik haar in me opnemen, leren kennen.

Het niet-weten is een wereld van mogelijkheden. Alles wat ik
kan bedenken om de leegte in te vullen leert me iets over mezelf, mijn wensen,
verlangens, angsten. Kan ik die invulling laten bestaan in de openheid van het
niet-weten, dan zal dat wat zich aandient me altijd blijven verrassen.

De leegte vult zich. Wanneer ik mijn vrije invulling als
zodanig mag ervaren en doorvoelen. Wanneer de realiteit zich aandient en ik, na
een kort moment van denken-te-weten, een nieuw niet-weten bereik. Langzaam
keren weten en niet-weten zich om. Weten wordt stilstand, stug, onwrikbaar.

Niet-weten opent. Het opent mijn zintuigen en mijn fantasie.
Mijn creativiteit wordt wakker. Ik kom in contact met wat ik werkelijk verlang
en zet dit open neer voor een lege ruimte.

Open in kwetsbaarheid waar in één moment het verlangen, het
gemis, en de andersheid van het niet-weten doorleefd worden.

‘Niet-weten’ wordt ‘voorbij het weten’

‘Niet-weten’ wordt ‘zijn’

www.aghora.nl

Blijf op de hoogte van nieuwe blogs via de nieuwsbrief.

Wil je mij ondersteunen in het onderzoek wat ik doe en in de
verdere ontwikkeling van Aghora? Dan kan je via onderstaande link een vrije
donatie doen.



Next »