Op verzoek, een onderwerp waar ik me nog niet echt in
verdiept heb, het “niet-weten”. Als ik het goed begrijp dan zit er juist veel
wijsheid in het niet-weten. Dus al weet ik er niets van, misschien kan ik er
wat (wijze?) woorden aan wijden.

Een experiment in niet-weten.

Hoe verhoud ik mij tot die grote lege ruimte in mijn
bewustzijn? Wanneer ik verstil (en soms wanneer het zich aandient) lukt het om
op de rand te gaan staan van wat ik weet, en uit te kijken over mijn eigen
onwetendheid.

De ruimte daar trekt me aan. Nieuw gebied om te verkennen.
Ik wil het invullen, zichtbaar maken, aanraken. In het verlangen om met die
grootse ruimte te verbinden wil ik haar in me opnemen, leren kennen.

Het niet-weten is een wereld van mogelijkheden. Alles wat ik
kan bedenken om de leegte in te vullen leert me iets over mezelf, mijn wensen,
verlangens, angsten. Kan ik die invulling laten bestaan in de openheid van het
niet-weten, dan zal dat wat zich aandient me altijd blijven verrassen.

De leegte vult zich. Wanneer ik mijn vrije invulling als
zodanig mag ervaren en doorvoelen. Wanneer de realiteit zich aandient en ik, na
een kort moment van denken-te-weten, een nieuw niet-weten bereik. Langzaam
keren weten en niet-weten zich om. Weten wordt stilstand, stug, onwrikbaar.

Niet-weten opent. Het opent mijn zintuigen en mijn fantasie.
Mijn creativiteit wordt wakker. Ik kom in contact met wat ik werkelijk verlang
en zet dit open neer voor een lege ruimte.

Open in kwetsbaarheid waar in één moment het verlangen, het
gemis, en de andersheid van het niet-weten doorleefd worden.

‘Niet-weten’ wordt ‘voorbij het weten’

‘Niet-weten’ wordt ‘zijn’

www.aghora.nl

Blijf op de hoogte van nieuwe blogs via de nieuwsbrief.

Wil je mij ondersteunen in het onderzoek wat ik doe en in de
verdere ontwikkeling van Aghora? Dan kan je via onderstaande link een vrije
donatie doen.