Blog Image

Aghora

Joie de Livre

Levenskunst Posted on Mon, August 19, 2019 11:18:13

Mensen kijken me weleens vreemd aan wanneer ik vertel dat ik veel inspiratie uit boeken haal. Een veel gehoorde reactie is “over Tantra moet je niet lezen(/denken), dat moet je ervaren.” Aan de andere kant krijg ik de vraag welke teksten ik dan allemaal gelezen heb, wat hun autoriteit is, en of ik kan samenvatten wat ik ervan geleerd heb.
Vaak moet ik het antwoord op dergelijke vragen schuldig blijven. De manier waarop ik met teksten omga is fundamenteel anders dan deze vragen suggereren. In plaats van een antwoord zou ik wel graag een uitleg geven van hoe ik het lezen van een tekst ervaar.

Joie de Livre

Lezen is voor mij een ervaring waarin ik zo open mogelijk naar een tekst luister. Ik voel waar een tekst me raakt en wat dat op dat moment met mij doet. Zo kan een boek me fysiek raken, dat ik het in mijn lijf voel (denkend aan een misselijkmakende martelscene uit ‘The Wind-Up Bird Chronicle’ van Murakami). Een tekst kan me emotioneel raken, of op subtielere lagen van mijn bewustzijn waardoor ik nieuwe inzichten krijg, of inkijkjes in mijn leven en dat van anderen.
Zo ben ik ook van mening dat je, om de mensen en de wereld om je heen te begrijpen, beter een goede roman kan lezen dan een krant. De fictionele afstand en het stylisme in een roman bieden meer ruimte voor begrip, empathie en herkenning dan een droge uiteenzetting van feiten of gekleurde opinieweergave van een krantenartikel. Tot zover dit zijspoor.
Een goede tekst raakt me dus op meer lagen dan alleen intellectueel. Vaak speelt het intellectueel begrijpen van een tekst maar een kleine rol. Dan hoef ik niet altijd te snappen wat er staat, of me te herinneren wat ik op de vorige bladzijde heb gelezen. Het gaat dan om een een algeheel gevoel wat een boek meegeeft, momenten van inzicht, geraakt worden. Of soms moet ik een heel boek lezen om die ene zin tegen te komen die precies op dat moment de schoonheid van het leven overbrengt.

Tekst en Tantra

“It is the tradition of my teachers that esoteric secrets should not be disclosed in one place, nor is it proper to keep them totally hidden.”
(Abhinavagupta, Tantrasara)

Nu zijn zeker de tantrische geschriften zo opgesteld om naast informatie ook een belichaamde wijsheid over te brengen. Pas wanneer je de volledige levensvisie eigen hebt gemaakt (als proces in ontwikkeling) kan je de teksten in al hun volheid begrijpen. Dus waar ik nog lerende ben en continu stukjes levensvisie blootleg, ga ik ook steeds meer subtiele nuances en lessen begrijpen die in de Tantra’s verborgen liggen.
Bij het lezen van de Tantra’s gaan begrijpen en belichamen hand in hand. Wanneer je niet in jezelf ervaart wat je leest zijn het slechts lege woorden. Tegelijk helpt het begrijpen van een tekst om je ervaring verder te verdiepen en te integreren. De twee kanten verrijken elkaar.
In de leeservaring komt de tekst tot leven, wordt een organisch wezen waar je steeds iets nieuws in vindt. Door je open te stellen voor een tekst, deze met verbeelding en empathie te lezen, ga je de inhoud belichamen. Zo vind je herkenning, of vervreemding. In beide gevallen kom je, als je je laat raken, tot een meer belichaamde eigen wijsheid.

www.aghora.nl

Blijf op de hoogte van nieuwe blogs via de nieuwsbrief.

Wil je mij ondersteunen in het onderzoek wat ik doe en in de verdere ontwikkeling van Aghora? Via deze link kan je een vrije donatie doen.



Actieve Verstilling

Levenskunst Posted on Sun, May 05, 2019 11:33:45

We leven in een sneltreinvaart, de andere kant van de wereld
ligt binnen handbereik, op iedere straathoek worden je de wildste ervaringen
aangeboden. Alles is mogelijk, dus dan moet het ook, lijkt het wel.

Maar zit de diepgang in die spannende ervaringen, waar word
je werkelijk diep geraakt als alles zo groot, veel en snel mogelijk moet? Want
juist in vertraging en verstilling kom je een enorme diepgang en intensiteit
tegen.

Wanneer je in een sneltrein langs een bos raast is het niet
meer dan een groenbruine waas. Stap je uit en loop je rond dan voel je de wind,
hoor je de bladeren ruisen, ruik je de bomen. En blijf je lang genoeg
stilzitten dan komen er misschien zelfs vogels dichtbij die zich veilig genoeg
voelen om in jouw aanwezigheid hun natuurlijke gedrag te vertonen.

Met deze puurheid maak je geen contact als je maar
voortraast, daarvoor moet je die verstilling opzoeken. En wat geldt voor de
vogeltjes in het bos, dat geldt ook voor de diepte van je eigen ervaring. Een
diepte die zich met gemak laat overschaduwen door intense ervaringen en extreme
gevoelens. Een diepte waarvoor je stil moet kunnen blijven staan in die
intensiteit om te zien opkomen wat er achter ligt.

Een actieve verstilling, je moet er zelf bij aanwezig
blijven, de vertraging komt niet vanuit verdoving, maar vanuit focus. Het gaat
er niet om hoeveel je binnenkrijgt, maar hoe diep je het binnen kan laten
zonder je erdoor te laten overweldigen.

Hoe diep laat jij je raken wanneer het werkelijk stil wordt?

Aandachtig aanwezig blijven wanneer de tijd verstilt, zorgt
dat je ieder moment als tijdloos ervaart. Zo kom je binnen dat ene moment in
contact met de naakte rauwheid van het leven, wat niet gevormd wordt door
hoogte- en dieptepunten, maar door ontelbaar veel minieme sensaties,
ademhalingen, prikkelingen.

Verstillend voel je steeds meer van die sensaties, word je
bewust van de kleinste aanraking. En langzaam dringt dan het besef door hoe
grenzeloos je sensitiviteit is, dat je oneindig ver door kan gaan die diepte
in.

En op het moment dat je contact maakt met de subtielste
lagen van je bestaan, opent er iets naar buiten, naar de volheid van de
ervaring. Alsof de wereld zich binnenste buiten keert, je door een zwart gat
getrokken wordt en even op twee plaatsen tegelijk leeft. In de diepste stilte
die je in jezelf vindt, midden in de volheid aan ervaringen die het leven je biedt.

De inspiratie voor een mooie eerste stap in dit proces werd
me een paar dagen geleden door een vriendin aangereikt. “Wees als een kat”.
Katten zijn een prachtig voorbeeld van actieve verstilling, in alle rust met
zichzelf, maar alert op hun omgeving, tegelijk flexibel en ontspannen, speels
en meditatief.

Blijf op de hoogte van nieuwe blogs via de nieuwsbrief.

Wil je mij ondersteunen in het onderzoek wat ik doe en in de
verdere ontwikkeling van Aghora? Dan kan je via onderstaande link een vrije
donatie doen.



Meditatie, en dan…

Levenskunst Posted on Thu, January 31, 2019 12:03:04

In een klein bergdorpje in Zuid Frankrijk, bekend om de
watervallen en daarbij behorende camping (waar veel Nederlanders blijken te
vertoeven) worden we getrokken tot een aantal mensen dat op een binnenplaatsje
zit. We hebben net onze lunch gegeten, crêpes met een glas Leffe Blond, en
hangen wat rond bij de gesloten poort wanneer een vrouw glimlachend op ons
afkomt. Ze vertelt dat er daar een Indiase monnik is die Satsangs geeft en met
wie ze samen mediteren. Of we het leuk zouden vinden hem te spreken, en ze
draait zich om en gaat de monnik halen.

Voorzichtig/Mindful/Onwennig (doorhalen wat niet van
toepassing is) opent hij de poort om ons toe te laten op het plaatsje voor een
gesprek. Een gesprek over meditatie, stilte, en je aandacht bij jezelf houden. Grappig
genoeg is hij degene die steeds de neiging heeft de stilte te doorbreken door
te vertellen of een vraag te stellen.

Vandaag gaf hij een één-daagse workshop gericht op
meditatie. Deze mensen zijn allemaal nog maar erg nieuw en onbekend met
meditatie, dus hij moet echt bij de basis beginnen, zegt hij vertrouwelijk.
Volgende week organiseert hij een week lang een stilte retraite, die mensen
zijn al wat verder. Hij vertelt verder over het belang van stilte in meditatie
om je aandacht naar binnen te kunnen richten. Hierbij is het goed om contact met
andere mensen te beperken, bijvoorbeeld door oogcontact te vermijden en ook
fysiek en woordelijk contact. Hier is hij erg bekwaam in. Ik vang af en toe een
blik op, maar Esther aankijken is hem toch iets te veel van het goede. Wat dat
betreft lijkt hij goed de aandacht bij zichzelf te kunnen houden.

Mijn eerste gedachte is “en dan..”

Mooi als je kan leren je aandacht bij jezelf te houden en
niet alleen reactief op basis van de ander te handelen, maar in je reactie ook
bij jezelf te blijven. Voor veel mensen is dit iets wat mist en wat veel onrust
veroorzaakt. De stilte en rust die je in meditatie kan vinden is een
belangrijke stap in bewustwording. En is het niet nog mooier wanneer je vanuit die
meditatieve staat in contact kan komen? Beginnend met contact met je zelf de verbinding
met de ander kan maken, samen iets nieuws kan creëren.

De zoektocht rond bewustwording is lange tijd gericht
geweest op persoonlijke ontwikkeling, je eigen paadje schoonvegen. Nu steeds
meer mensen dat paadje aardig op orde hebben, voelt het alsof het tijd is om
daar de volgende stap aan toe te voegen. Het in contact zetten van dit
bewustzijn met de wereld om je heen. Het neerzetten van tastbare, zichtbare,
hoorbare, fysieke manifestaties hiervan. In wat je zegt en doet, wat je eet en
drinkt en hoe je je huis inricht. In hoe en met wie je spreekt, in waar en met
wie je slaapt en overal waar je jezelf voor een ander opent.

Niet met je ogen gesloten en je rug naar de wereld, maar met
open ogen en in contact. Samen met anderen met wie je resoneert, of dissoneert,
vanuit een gedeelde creativiteit.


Eerst die meditatie, het contact met jezelf,

En dan..

Dan kunnen we spelen!

www.aghora.nl

Blijf op de hoogte van nieuwe blogs via de nieuwsbrief.

Wil je mij ondersteunen in het onderzoek wat ik doe en in de
verdere ontwikkeling van Aghora? Dan kan je via onderstaande link een vrije
donatie doen.



Een Experiment in Niet-Weten

Levenskunst Posted on Mon, January 14, 2019 15:28:41

Op verzoek, een onderwerp waar ik me nog niet echt in
verdiept heb, het “niet-weten”. Als ik het goed begrijp dan zit er juist veel
wijsheid in het niet-weten. Dus al weet ik er niets van, misschien kan ik er
wat (wijze?) woorden aan wijden.

Een experiment in niet-weten.

Hoe verhoud ik mij tot die grote lege ruimte in mijn
bewustzijn? Wanneer ik verstil (en soms wanneer het zich aandient) lukt het om
op de rand te gaan staan van wat ik weet, en uit te kijken over mijn eigen
onwetendheid.

De ruimte daar trekt me aan. Nieuw gebied om te verkennen.
Ik wil het invullen, zichtbaar maken, aanraken. In het verlangen om met die
grootse ruimte te verbinden wil ik haar in me opnemen, leren kennen.

Het niet-weten is een wereld van mogelijkheden. Alles wat ik
kan bedenken om de leegte in te vullen leert me iets over mezelf, mijn wensen,
verlangens, angsten. Kan ik die invulling laten bestaan in de openheid van het
niet-weten, dan zal dat wat zich aandient me altijd blijven verrassen.

De leegte vult zich. Wanneer ik mijn vrije invulling als
zodanig mag ervaren en doorvoelen. Wanneer de realiteit zich aandient en ik, na
een kort moment van denken-te-weten, een nieuw niet-weten bereik. Langzaam
keren weten en niet-weten zich om. Weten wordt stilstand, stug, onwrikbaar.

Niet-weten opent. Het opent mijn zintuigen en mijn fantasie.
Mijn creativiteit wordt wakker. Ik kom in contact met wat ik werkelijk verlang
en zet dit open neer voor een lege ruimte.

Open in kwetsbaarheid waar in één moment het verlangen, het
gemis, en de andersheid van het niet-weten doorleefd worden.

‘Niet-weten’ wordt ‘voorbij het weten’

‘Niet-weten’ wordt ‘zijn’

www.aghora.nl

Blijf op de hoogte van nieuwe blogs via de nieuwsbrief.

Wil je mij ondersteunen in het onderzoek wat ik doe en in de
verdere ontwikkeling van Aghora? Dan kan je via onderstaande link een vrije
donatie doen.



Openheid – Creëer de ruimte waarbinnen jij kan groeien

Levenskunst Posted on Tue, June 19, 2018 11:55:34

Openheid biedt ruimte voor ontwikkeling. Met een open houding zie je meer mogelijkheden en door open te zijn naar jezelf maak je je eigen passies en grenzen duidelijk. Welke kanten van openheid zijn er? En hoe kan je weten of je open staat om jouw potenties tot bloei te laten komen?

In deze tekst ga ik uit van een genuanceerde radicale
openheid. Maar wat houdt “radicale openheid” eigenlijk in? Is het een
onbevangen kinderlijke openheid waarbij je alles eruit gooit wat er in je zit
zodat je altijd “open” bent? Of juist alles met open armen op je af laten komen
en in je opnemen? Mijn antwoord op deze vraag ligt wat genuanceerder en vormt
een basis om je bewust open te kunnen uiten en om open te kunnen ontvangen.
Zodat openheid en ontwikkeling samen gaan met rust en balans.

Het is soms een hele zoektocht om drie kanten van openheid
met elkaar in balans te brengen. Op de eerste plaats, en zeker niet het
makkelijkst, komt openheid naar jezelf. Daarnaast is het nodig open te staan
voor de ander, de persoon die je tegenover je hebt. En als derde is er de
openheid naar de situatie.

Openheid naar jezelf
Openheid voor jezelf houdt in dat je ziet en accepteert wat
er in je opkomt. Je ervaart je emoties en gedachten zonder ze te willen
onderdrukken. Je neemt ook de verantwoordelijkheid voor je handelen vanuit die
openheid. Door jezelf aan de ene kant altijd serieus te nemen, maar tegelijk
ook te kunnen relativeren (je voelt bijvoorbeeld boosheid tot in je tenen, maar
hebt zelf de controle over wat je met die boosheid doet).

Niet alleen het verleggen, maar ook het (h)erkennen van je
grenzen helpt je om te groeien in openheid naar jezelf. Buiten je comfort zone
treden, maar hoe ver kan je daar buiten gaan zonder jezelf uit het oog te
verliezen? Om te kunnen voelen wat het gebied net buiten je comfort zone is zal
je je bewust moeten zijn van je grenzen. Open staan voor je eigen grenzen is
onmisbaar en helpt je om te bepalen of iets een mogelijkheid tot groei is, een
uitdaging, of een harde grens waar je niet over gaat.


Openheid naar de ander

Iedereen die je tegenkomt of naast je hebt kan werken als
een spiegel. De ander heeft altijd een perspectief wat je zelf niet hebt. Door
open te staan voor deze andere kijk op jou leer je jezelf van een andere kant
kennen. Het verrijkt je ervaring. Ook kan een ander je helpen om creatiever te
denken en steunen in zwaardere tijden. Daarvoor zal je de ander wel dichtbij
genoeg moeten kunnen komen. Openheid naar de ander vraagt er dus om dat je
jezelf door de ogen van de ander kan zien.

Wanneer je open staat voor de ander ga je zijn/haar
eigenheid zien en waarderen. Je creëert een ruimte voor de ander om volledig
zichzelf te zijn. Binnen deze openheid vindt vaak de meeste groei plaats, je
kunt elkaar uitdagen en verrijken. En als sociale, spelende, wezens is het
heerlijk om onze ervaringen met elkaar te delen.

Openheid naar de situatie
Open staan voor de situatie is wat vaak bedoeld wordt met
overgave. Hierin vind je acceptatie van wat er op je pad komt en ontwikkel je
nieuwsgierigheid naar de wereld om je heen. Je staat open voor de uitdagingen
die het leven je te bieden heeft.

Als je open staat voor de situatie leer je ook om aan te
voelen wat er in een context gepast is. Je gaat niet blind met de stroom mee,
maar kijkt realistisch naar jouw mogelijkheden om binnen de situatie te
bewegen. Soms houdt dat in dat iets wenselijk, maar niet haalbaar is. En soms
biedt een onverwachte situatie je ineens opties die je zelf nooit had kunnen
bedenken.

Balans in openheid
Wanneer jij, de ander, en de situatie samenkomen ontstaat er
beweging. Het kan zijn dat jullie verschillende verwachtingen of verlangens
hebben. of dat je grenzen tegenkomt. Sta je alleen maar open voor jezelf dan
krijg je een soort monoloog en wordt het moeilijk verbinding te maken. Als de
balans teveel naar de ander verschuift dan kan je soms je eigen grenzen uit het
oog verliezen. En volledige overgave aan de situatie kan leiden tot een
passieve houding of een gevoel van onmacht of zinloosheid.

Door deze drie kanten continu met elkaar in gesprek te
houden ga je op zoek naar een balans. Waarin jij en de ander zich voldoende
gezien en gehoord voelen en die past binnen de situatie waar jullie je in
bevinden.


Hoe weet je of je “open” bent?

Openheid biedt ruimte. Dus de vraag is: hoeveel ruimte bied
jij? Zoek je ontwikkeling, dan moet er ruimte zijn voor beweging en groei. Zoek
je veiligheid, dan moet er een ruimte ontstaan om dicht genoeg bij jezelf te
blijven. Zoek je verbinding, dan wil je een ruimte creëren waarin je de ander
kan ontmoeten.

Om in te schatten hoeveel ruimte jij biedt kan je jezelf een
aantal vragen stellen:

– Blijft de situatie in beweging door mijn handelen, of
stagneert de ontwikkeling? Is mijn (re)actie constructief of destructief: bouw ik
op of breek ik af?

– Voel ik ruimte en energie in mezelf om te bewegen? Sta ik
stil, of ben ik al ver voorbij mijn grenzen? Kan ik mezelf voor me zien in de
situatie, welke positie neem ik in en wat zijn mijn mogelijkheden?

– Voelt de ander zich gezien en gehoord? Hoe reageert de
ander op mij? Blijft de communicatie open?

www.aghora.nl