Blog Image

Aghora

Eenzaamheid als Kracht – Tantraloka 29, vers 91

Tantra Posted on Mon, May 13, 2019 15:11:18

Naast een negatieve ervaring van sociaal isolement kan je
eenzaamheid ervaren als een existentieel gevoel van vervreemding, het gevoel
dat er iets in je zit wat je met niemand kan delen en wat niemand begrijpt. Ik
wil het graag over die tweede vorm hebben.

Met hoe veel mensen je je ook verbonden kan voelen, soms
zijn er momenten waarop het voelt alsof je de enige op de wereld bent. Alleen
tussen al die mensen. Alsof niemand je begrijpt en je begrijpt zelf niet wat je
aanmoet met die rare wereld om je heen. Waar en met wie kan je delen wat er
echt in je speelt?

In dit wrange gevoel van vervreemding ligt een bijzondere
kracht verborgen. Want daar waar het wringt kan je vinden waar jij anders bent,
wat jouw unieke plek is. In eenzaamheid kan je zien hoe het anders kan en vind
je jouw unieke gave om die verandering in gang te zetten.

Het lezen van onderstaand vers uit de Tantraloka inspireerde
me om ook die positieve kant te verkennen, de waarde van eenzaamheid te zoeken.
Het is een vrij cryptische tekst, en je kan verschillende kanten op met de
vertaling.

Tantraloka
29, vers 91

“The
principal meaning of the word ‘solitude’ is said to be just the absence of
differentiated thought.” — Tantraloka 29, vers 91 (uitleg van Jayaratha)

Het Sanskriet woord wat hierboven wordt vertaald met ‘solitude’
(ekānta) heeft eigenlijk een heel positieve betekenis. Je kan
het niet alleen vertalen als ‘eenzaamheid’, maar ook ‘eenheid’, of ‘één zijn
met jezelf’. Het woord houdt exclusiviteit in, iets wat uniek is voor dat waar
het naar verwijst (in dit geval een goddelijk eenheidsbewustzijn, ‘the absence
of differentiated thought’).

Het kan ook verwijzen naar een geheime plaats voor
meditatie, waarheen jij alleen de weg kent, en waar veel waardevols te vinden
is. Wanneer je je eenzaam voelt maak je dus contact met die bron in jezelf, met
iets wat helemaal alleen van jou is.

De uitdaging is om het gevoel van eenzaamheid te doorvoelen
en omarmen, om er zo diep in te duiken tot je bij het punt komt waar je echt
volledig eenzaam bent. Hiervoor moet je eerst het oordeel loslaten dat dit een
slecht gevoel is, het wil je iets vertellen. Als de eenzaamheid nog steeds erg
negatief voelt en je er het liefst van weg wilt rennen, dan kan het verstandig
zijn er nog niet te diep in te gaan zitten, omdat dat de negatieve ervaring
voedt.

En dan is het de kunst om te blijven delen vanuit wat je in
die eenzaamheid voelt. Ook tijdens het proces, zodat je niet jezelf verliest en
zwelgt in eenzaamheid. Om in contact te blijven met de mensen om je heen
terwijl je tegelijkertijd de eenzaamheid in jezelf verkent. Maar zeker ook daarna,
wanneer je die diepte in jezelf gevonden hebt. Want door te delen wat jou uniek
maakt, door te leven vanuit het punt waar je denkt dat niemand je kan raken, ga
je echt in verbinding en kan er een gedeelde creatieve energie ontstaan.

Zo helpt eenzaamheid je te zien wat waardevol voor jou is,
en welke waarde jij anderen te bieden hebt. Het blijft verrassend dat wat je
deelt vanuit zo’n kwetsbare en eenzame plek in jezelf, zo gewaardeerd wordt.
Want pas wanneer je het deelt zullen mensen het gaan herkennen, en jou echt
zien.

Dus wanneer je je binnenkort eens eenzaam voelt, probeer dat
gevoel te zien als een bron, en ervaar wat er daaruit opwelt.


www.aghora.nl

Blijf op de hoogte van nieuwe blogs via de nieuwsbrief.

Wil je mij ondersteunen in het onderzoek wat ik doe en in de
verdere ontwikkeling van Aghora? Dan kan je via onderstaande link een vrije
donatie doen.



Niets anders dan therapeutisch vingeren

Tantra Posted on Wed, April 17, 2019 09:00:38

“Het maakt me niet uit hoe je het noemt, yoni en lingam zijn
gewoon woorden voor vagina en penis en een yoni massage is niets anders dan therapeutisch
vingeren. Dat is bij wet verboden, ook al vraagt iemand hier zelf om. En dat
tantra-taaltje boeit me niet.”

In bijna letterlijk deze bewoordingen spreekt de officier
van justitie zich uit in een rechtszaak tegen een tantra masseur. Volgens deze
visie is het aanraken van genitaliën in de context van een tantra massage per
definitie strafbaar. Vanwege de mogelijk heilzame werking van een tantra
massage en omdat een cliënt vaak met een hulpvraag komt, kan je het als
zorgverlening zien. En voor zorgverleners worden deze handelingen als
‘ontuchtig’ gezien (“seksueel handelen in strijd met de sociaal-ethische
norm”).

Dat zou inhouden dat een groot deel van mijn collega’s zich
bezig houdt met criminele activiteiten, sommigen al tientallen jaren. Toch is
er al die tijd een soort ‘gedoogbeleid’ geweest, zijn er vele mensen geholpen
door tantrisch werk en groeit de vraag naar het ontdekken van lichamelijkheid
in vrijheid. De sociaal-ethische norm verschuift.

Het proces

Twee volle dagen zit ik op de publieke tribune in de
rechtbank. Ik wil weten wat hier gebeurt, begrijpen wat de betekenis van deze
zaak is, en voelen wie de mensen zijn die in dit proces verwikkeld zijn
geraakt. Beide keren heb ik de dag erna vrijgepland, om bij te komen. Dat was
nodig, na een dag lang invoelen in alle pijn, onmacht en worstelingen was ik
zelf ook op. Ik kan me niet voorstellen welke impact dit op de betrokkenen
heeft, niemand wordt hier vrolijk van.

Heel heftig, maar ik stel me open voor alle kanten van het
verhaal, om te blijven voelen waar het raakt. En het raakt diep. Daar kies ik
voor, vanuit een sterk gevoel dat dit is wat ik moet doen, dat het belangrijk
is wat er hier gezegd wordt. Toch zie ik in de zaal geen collega’s, maak ik de
zaak dan zwaarder dan die is? Of hebben mensen andere redenen om niet aanwezig
te (willen) zijn?

Met een dossier van honderden pagina’s is er veel over zo’n proces
te schrijven. Ik merk dat ik zoek naar welke gedachten het meest passend zijn
om hier op dit moment te delen. Wat is constructief in dit verhaal? Welke
inzichten zijn er uit te halen om vooruit te kijken, te leren en te groeien?

Wrijving tussen leefwerelden

De woorden van het OM maakten veel duidelijk, in de huidige
situatie is er een onbalans tussen het tantra werkveld, de maatschappij en de
wetgeving. We spreken allen een andere taal en zijn nu in een proces beland
waarbij die talen met elkaar in contact komen en er wrijving ontstaat. Kunnen
we elkaar vinden in een mistig grijs gebied?

Het plaatje wordt helderder. Tantra, een traditie met een
positieve benadering van lichamelijkheid, biedt een antwoord op een groeiende
vraag vanuit de samenleving. We voelen ons steeds meer verbonden met, en vrij
in, ons lichaam, en voelen ons bekrachtigd om voor onze eigen integriteit te
gaan staan. En wanneer we het niet voelen, beginnen we wel te zien dat het
mogelijk is, gaan we ernaar op zoek.

Tegelijk is er een wetgeving die in dit geval nog stamt uit
de negentiende eeuw. Context: Aan het eind van die eeuw studeerde Aletta Jacobs
als eerste vrouw af aan de universiteit, en pas in de tweede helft van de
twintigste eeuw werden vrouwen als handelingsbekwaam gezien. Dus de
‘sociaal-ethische norm’ waar het handelen van een (zorg)professional aan moet
voldoen is niet meer dezelfde als 150 jaar geleden.

Waar we als samenleving zoeken naar gelijkheid, naar
volledige waardering van ieder mens als individu, wil een wetgeving bijdragen
aan het beschermen van kwetsbare en zwakke individuën. Is er een tussenweg tussen
vrijheid en bescherming?

Professionele kwetsbaarheid

Wanneer ben je zwak of kwetsbaar? En hoe verhoudt een staat
die haar burgers wil beschermen zich tot de wens van diezelfde burgers om
kwetsbaar te mógen zijn, om tegenwicht te bieden tegen de verharding? Het
verlangen naar de vrijheid om autonoom keuzes te maken, welke zorg je kiest,
hoe je jouw seksualiteit vormgeeft of beleeft, en welke levensvisie je
aanhangt?

Net als veel van mijn collega’s voel ik het verlangen en de
mogelijkheden om een antwoord te bieden op die vraag. Wanneer je onder je
handen iemand ziet opbloeien, ziet hoe iemand kwetsbaar kan zijn en daar
zijn/haar eigen kracht in vindt. Dan word je een soort oermoeder die geniet van
hoe haar kind volwassen wordt. Tegelijk wil je daarin veiligheid bieden, je wilt
niet dat iemand door die ervaring los komt van zichzelf of de maatschappij.

Intimiteit in menselijk contact, waarin je geraakt wordt,
waarin ook grenzen geraakt worden, vindt plaats op zo veel verschillende lagen.
Dit is niet in regels te vatten over onjuiste handelingen of verboden
lichaamsdelen. Het ene moment mag de ander heel dichtbij komen terwijl een
andere keer een woord of blik al grensoverschrijdend is. Toch zijn regels en
kaders nodig zodat je binnen die kaders de veiligheid en ruimte kan scheppen om
te ontspannen en vrijheid te ervaren.

Een open gesprek voeren

Hoe zorgen we dat die verschillende taalvelden elkaar beter
leren begrijpen, of misschien zelfs dichter bij elkaar komen? Hoe blijven we op
een constructieve manier in gesprek? Niet alleen om te voorkomen dat er
misbruik plaatsvindt of slachtoffers vallen, maar vooral om samen verder te
groeien.

De meeste tantra professionals kunnen erg mooi in hun eigen
woorden vertellen hoe zij Tantra beleven en over willen brengen. Soms mag dat
van mij wel met nog wat meer openheid, kwetsbaarheid en bewustzijn. Bewust van
wat je wel en niet weet en kan, je op een menselijk niveau tot de ander
verhouden, jezelf of je overtuiging niet te veel op een voetstuk zetten.

Naast het bewustzijn van onze eigen positie, en dit kunnen
overbrengen, moeten we ook blijven luisteren. Wat vraagt een cliënt werkelijk,
of wat vraagt de maatschappij van ons als werkveld? Vanuit een ‘tantrische
bril’ is dat aardig in te vullen, maar komt dit ook overeen met wat de ander
bedoelt en verwacht?

Ook als nieuwsgierige, ben jij je bewust van wat je zelf
zoekt in dat mysterieuze tantra-wereldje, van de veelkleurigheid van het veld?
Kan je de verantwoordelijkheid nemen voor je eigen keuzes, kiezen voor wat op
het moment bij jou past en niet per se dat wat het spannendst klinkt? Weet je
welke vragen je een professional wilt stellen om te zien of hij/zij de juiste
persoon voor je is? Zie jij de tantrika ook als mens, met grenzen en gebreken,
zonder hem/haar op een voetstuk te willen plaatsen?

En tja, de wetgeving loopt altijd achter op ontwikkelingen
in de maatschappij. De sociaal-ethische norm waar het wetboek over spreekt
verandert continu. Kunnen we helder krijgen wat de huidige norm is, en hoe gaan
we om met een samenleving waarin meerdere normen naast elkaar bestaan? Welke
norm mogen we handhaven in de context van Tantra? Luisterend naar de kaders die
gesteld worden in de wet.

Op alle de vragen die ik hier stel, en de kritieken die ik
geef, zijn al zo veel mooie antwoorden gekomen. De kennis, wijsheid, en
ervaring zijn aanwezig, en op kleine schaal zijn we hier allemaal op onze eigen
manier al stappen voor aan het zetten. Iets in mij kriebelt om dit gesprek ook
op grote schaal te gaan voeren, het nog verder open te breken. Want dan zie ik
voor Tantra een ruimte ontstaan die zowel voor professionals als voor klanten
de nodige veiligheid en vrijheid biedt om te blijven ontwikkelen.

www.aghora.nl

Blijf op de hoogte van nieuwe blogs via de nieuwsbrief.

Wil je mij ondersteunen in het onderzoek wat ik doe en in de
verdere ontwikkeling van Aghora? Dan kan je via onderstaande link een vrije
donatie doen.



Crazy Wisdom 2, De Rol van de Guru

Tantra Posted on Mon, March 18, 2019 09:02:17

In ‘Crazy Wisdom 1, Balanceren op Chaos‘ schreef ik over het
belang van een stevige basis en fundament in jezelf voordat je aan crazy wisdom
begint. Een leraar of guru kan daar ondersteuning in bieden. In dit artikel
benoem ik kort vier punten die daarbij een belangrijke rol spelen.

Prakriti Siddhi

Door de beoefening van Tantra kan je bepaalde krachten,
siddhis, ontwikkelen. De kracht van een guru of spiritueel leraar heet prakriti
siddhi. Dit is de kracht om bewustzijn te transformeren. Hiermee kan een
leerling van een beperkt of beperkend bewustzijn naar een hoger bewustzijn
getild worden. De guru heeft dus de macht om het uiterlijke proces van
destructie te raken, maar daar houdt het niet op. Deze macht brengt natuurlijk
ook een verantwoordelijkheid met zich mee.

1. Verantwoordelijkheid

Een guru is verantwoordelijk voor wat er met zijn leerlingen
gebeurt. Hij moet dus erg goed weten welke leerlingen geschikt zijn en welke
methode voor wie werkt. Dit is eigenlijk heel logisch, we zijn allemaal
verantwoordelijk voor ons eigen handelen. Als spiritueel leraar werk je met het
bewustzijn van anderen, dit doe je (hopelijk) bewust, en wat je bij anderen in
gang zet is dan ook jouw verantwoordelijkheid. Zeker als het gaat om de meer
destructieve kanten van crazy wisdom. De guru houdt hierbij het innerlijk van
de leerling en de context in de gaten en past hier de uiterlijke beoefening op
aan.

2. Belemmeringen en Potentie

Hij moet dus kunnen aanvoelen waar iemand staat, wat iemand
kan hebben. Hij moet kunnen herkennen welke beperkingen iemand tegenhouden en
welke potentie iemand heeft.

Soms herken je in jezelf het gevoel dat je grootser kan
leven en dat een bepaald stemmetje in je hoofd komt met beperkende gedachten.
‘Dat kan ik niet, wil ik niet, ik ben niet goed genoeg, beter dan iedereen’.

Maar hoe herken je dat stemmetje en die potentie in een
ander? Je hebt natuurlijk hele theoriën over hoe ons zelfbeeld is opgebouwd,
hoe een persoonlijkheid geconditioneerd wordt. Dit kan je gaan herkennen in
mensen en dan kan je ze daarop wijzen. Maar van waaruit benader jij hen dan?
Zie jij ze dan als wie ze zijn, voorbij die beperkende gedachten? Of benader je
hen vanuit een theorie, en plaats je ze in ego-hokjes? De leraar ziet niet
alleen wat je beperkt, maar ook wat je potentie is.

3. Oog voor persoonlijke situatie

Door te weten waar een leerling staat kan een guru zien wat
er nodig is om voldoende fundament te leggen om uiteindelijk in die chaos van
crazy wisdom te stappen. Hier ontstaat vaak een botsing tussen (Oosterse)
spiritualiteit en (Westerse) psychologie. Een leerling is vaak op zoek naar
psychologische ontwikkeling, hij wil met zichzelf leren leven. Terwijl de
leraar voorbij die persoonlijke ontwikkeling kijkt en een spiritueel,
transpersoonlijk doel voor ogen heeft. Naast de spirituele potentie zal een
leraar dus ook de huidige situatie van een leerling moeten kunnen aanvoelen en
daarop inspelen. Als die niet meegenomen wordt dan wordt het integreren van
verworven inzichten erg moeilijk.

4. Fundament leggen

Je kunt iemand in een woeste zee gooien en roepen ‘zwem!’. En
dan? Misschien dat een enkeling de intuïtie (of kracht/ervaring) heeft om boven
te blijven, misschien zelfs veilig op het droge te komen. De meesten zullen,
zonder voldoende voorbereiding, verdrinken. Hetzelfde geldt voor crazy wisdom,
er moet iets zijn om je op te vangen wanneer je in de chaos van het leven
duikt. Of een fundament in jezelf, of in de vorm van een
persoon/traditie/omgevig die je kan dragen. Een leraar van crazy wisdom moet in
staat zijn je te helpen dit fundament in jezelf te vinden.

De positie van de guru

Geen enkele leraar is perfect, ze zijn ook allemaal
menselijk en maken fouten. Hoewel het een mate van overgave vraagt om van een
guru te leren, zal je ook altijd kritisch moeten zijn. Er wordt al veel gezegd
over de waarde en gevaren van spiritueel leraren. Hopelijk bieden bovenstaande
punten nog wat extra helderheid of houvast in je zoektocht.

www.aghora.nl

Blijf op de hoogte van nieuwe blogs via de nieuwsbrief.

Wil je mij ondersteunen in het onderzoek wat ik doe en in de
verdere ontwikkeling van Aghora? Dan kan je via onderstaande link een vrije
donatie doen.



Crazy Wisdom 1, Balanceren op Chaos

Tantra Posted on Mon, March 18, 2019 09:01:36

Iedere religieuze of spirituele traditie kent vormen van
crazy wisdom. De goddelijke gek die de gangbare normen en waarden is overstegen
en via spel, uitdaging en absurditeit zijn omstanders tot nieuwe inzichten
brengt. Meestal zijn deze divine madmen op zichzelf gericht en houden zich alleen
bezig met hun eigen ontwikkeling. Soms zie je crazy wisdom ook terugkomen als
manier van onderwijzen. Door hun wereldbeeld iedere keer opnieuw op de kop te
zetten brengt de leraar zijn leerlingen steeds een stapje dichter bij het
moment waarop de verlichting doorbreekt, of kan hij in een flits zelfrealisatie
uitlokken.

Crazy Wisdom is een radicale weg tot persoonlijke bevrijding
in alle aspecten van het leven. Voorbij alle patronen, normen en conventies
gaan, om tot een dieper bewustzijn te komen. Alle conditioneringen loslaten in
volledige overgave aan de chaos. Maar hoe balanceer je op die chaos? Hoe bouw
je op vanaf iets wat zo destructief kan voelen?

In dit artikel beschrijf ik een aantal nuances rondom crazy
wisdom, om een idee te geven van hoe subtiel dit radicale pad kan zijn en dat
de ware kracht schuilt in het aanvoelen van die subtiliteiten. En hoe belangrijk context
en je persoonlijke verhaal zijn in het bepalen hoeveel wijsheid er schuilt in
extreem gedrag. Veel van wat ik hier schrijf is geïnspireerd door de Aghora
trilogie van Robert Svoboda, waar tussen de regels de subtiele kracht van crazy
wisdom doorschemert.

Tantra als Crazy Wisdom

Tantra leent zich bij uitstek voor crazy wisdom. Het is een
pad wat zich vaak aan de rand van de maatschappij begeeft en zich bezig houdt
met praktijken die buiten de gevestigde orde vallen. Niet alleen het uiterlijke
beeld, maar ook de innerlijke beleving van Tantra biedt hier ruimte voor. Er
wordt gestreefd naar een ervaring van non-dualisme waarin het onderscheid
tussen goed en slecht wegvalt. Iedere ervaring kan daarin worden meegenomen,
als een meditatie, een manier om verbinding te maken met, of uiting te geven
aan, het goddelijke spel.

Vrijwel iedere Tantrische tekst bevat wel een waarschuwing
dat Tantra niet voor iedereen geschikt is. Het is een ‘shortcut to
enlightenment’, maar daarmee niet zomaar de makkelijke weg. Je zal een bepaalde
mate van kracht, zuiverheid en toewijding moeten hebben om dat pad te kunnen
gaan. Als je ergens een verkeerde afslag neemt dan ben je al snel verder
verwijderd van je doel. Voordat je aan Tantra begint moet je al een heel eind
zijn, het stuk persoonlijke ontwikkeling wat we nu als Tantra zien is eigenlijk
alleen het voorspel.

Volgens Tantra kan je als mens een dierlijke, goddelijke of
heldhaftige natuur hebben. De meeste mensen hebben een dierlijke natuur, ze
zijn gebonden aan hun basisinstincten en beperkende gedachten en hebben niet
het creatief bewustzijn om hier uit te komen. Mensen met een goddelijke natuur
zijn zeldzaam, zij zijn zo vroom en puur dat ze niet ‘besmet’ raken door de
grillen van het leven. De groep van de helden, de tantrikas, zijn mensen die
hun dierlijke natuur overstijgen. Ze kiezen actief om hun leven vorm te geven
en werken aan hun persoonlijke en spirituele ontwikkeling.

Aghora

Aghora is één van de meest extreme stromingen binnen de
Tantra. In de boeken van Robert Svoboda wordt het verhaal verteld van de Aghori
Vimalananda. De Aghori zijn Indiase asceten die geen beperkingen of taboes
accepteren, die zichzelf tot het uiterste drijven om tot een staat van
transcendentie te komen, in contact met het goddelijke. Zoals Vimalananda zegt: “Aghora teaches you to embrace
the world, embrace impurities, embrace darkness, and push through forcibly into
light. You must catch Shakti by the hair and drag Her to you.”

De technieken die Aghori gebruiken passen in het plaatje van
de divine madman. Ze lopen naakt rond (al zijn er ook Aghori die een ‘gewoon’
leven leiden als householder), ze eten mensenvlees, voeren rituelen uit op
crematieplaatsen, gebruiken verdovende of geestverruimende middelen, en zetten
seksualiteit of ‘zwarte magie’ in voor hun spirituele ontwikkeling, en die van
hun volgelingen en mensen om hen heen.

Het verhaal van Vimalananda vertelt echter meer dan alleen
die kant van Aghora. Hij verwoordt ook de gevaren, valkuilen en voorwaarden die
je tegenkomt als je voor dit pad kiest. Omdat crazy wisdom vaak erg chaotisch
en onvoorspelbaar lijkt kan je het idee krijgen dat er geen fundament voor is.
De woorden van Vimalananda laten echter zien dat er juist een heel sterke basis
aanwezig moet zijn om jezelf iedere keer opnieuw van dat fundament te durven
laten wegblazen.

Innerlijk, Uiterlijk en Integratie

Om crazy wisdom te begrijpen moet je in ieder geval bewust
zijn van de gelaagdheid ervan. Drie belangrijke lagen zijn de innerlijke
ervaring, het uiterlijke proces en de integratie in de context. De innerlijke ervaring
is hoe iemand zelf het leven beleeft, hier wordt een bepaalde mate van
stabiliteit, non-dualiteit en onvoorwaardelijke liefde verwacht. Het uiterlijke
proces is het plaatje wat je ziet als buitenstaander, een beeld van
zelfvernietiging, chaos, en het uitleven van schaduwkanten. Om deze te
integreren in een constructieve ontwikkeling is de plaatsing in een context
noodzakelijk. Iets is pas gek, wijs, of grensoverschrijdend wanneer het dat is
in relatie tot een breder geheel.

Het Innerlijk – Leven als een Divine Madman

Voordat je de diepte van de chaos in duikt wordt al een
bepaalde staat van bewustzijn verwacht, je moet al in staat zijn om stabiel te
blijven staan. Crazy wisdom is in die zin ook geen pad ergens heen, maar een
uiting van een staat die je bereikt hebt. Een staat van non-dualiteit, voorbij
goed/slecht, niet gebonden aan persoonlijke of culturele belemmeringen. Een
ervaring van verlichting in dit leven.

Naast het werken met de duistere kanten van het leven staat
Aghora ook voor het gevoel van onvoorwaardelijke liefde. Een kant van Siva die
alles behelst, van de mooiste tot de lelijkste dingen. Een Aghori ziet alles om
zich heen als de godin die hij voorstelt als een moederfiguur of (minder
veelvoorkomend) liefdespartner. Met een liefdespartner ontstaat er een dynamiek
van spel en creatie. De wereld zien als moederfiguur leidt tot een gevoel van
overgave. Vertrouwend dat je gedragen wordt kan je je overgeven aan de grillen
van het leven.

In de overgave aan de chaos van het leven vind je vrijheid
en zelfs kracht en controle. Met een overgave aan chaos bedoel ik niet het
‘laat het los’ wat je vaak hoort. Wat soms een aanlokkelijke uitvlucht is voor
spiritualiteit. Want voor loslaten hoef je niets te doen. Dan zeg je bij alles
waar je geen zin in hebt ‘ik laat het los’, je draait je om, zucht nog eens
diep en je bent klaar. Daar kan Vimalananda zich niet in vinden, je moet je
werk doen, je sadhana, en verantwoordelijkheid daarvoor nemen. De tijger in de
ogen durven kijken. Anders ben je niet meer dan een dier wat z’n primaire
instincten volgt. Terwijl je de dierlijke natuur juist wilt overstijgen.

De crazy adept benadert alles met een blik van
onvoorwaardelijke liefde. Dan maakt het niet meer uit of een ervaring fijn is
of niet. De concepten ‘crazy’ en ‘wisdom’ heffen elkaar als het ware op, ze
vallen weg in een ervaring van eenheid en onvoorwaardelijkheid.

Dus voor het uiterlijk vertoon van crazy wisdom komt
stabiliteit en contact met jezelf. Pas wanneer je weet dat je gedragen wordt of
kan blijven staan in de storm zet je die stap naar buiten.

Uiterlijk – Zelfvernietiging, chaos, schaduw

Het pad van een divine madman bestaat uit chaos. Ieder
beetje zekerheid slaat hij onder zijn eigen voeten weg. Alles wat ook maar tot
twijfel gebracht kan worden wordt met liefde onderuit gehaald. Hij ziet de
humor van het leven en zet niet alleen de mensen om zich heen op het verkeerde
been, maar ook zichzelf en het leven zelf.

Van buitenaf lijkt dit vaak een vrij destructief proces.
Door taboedoorbrekende uitspattingen laat de crazy adept zien dat dit allemaal
kanten van het leven zijn. Ook de duistere kanten worden omarmd en vereerd.
Wanneer zij zich in de chaos storten, alle houvast loslaten, zoeken ze een
oerkracht in zichzelf. Een energie die zelfs in de schaduw licht schijnt, een
oerkracht die wordt ingezet om tot steeds grotere hoogten van bewustzijn te
komen.

De waarheid is absurd en chaotisch, om deze te belichamen
zal je dus contact moeten maken met die kanten in jezelf.

Integratie en Context

Het handelen van de crazy adept is altijd afhankelijk van de
context waarin dit gebeurt. Crazy wisdom vraagt om een individuele benadering
die op ieder moment verandert. Wat 1000 jaar geleden in India of Tibet tegen
alle regels inging, is hier nu heel normaal of zelfs preuts. En wat voor mij
een uitdaging is daar haal jij je schouders bij op.

Door af te stemmen op wie je bent en op je situatie en door aan
te voelen wat daarin passend is (of juist niet), ontstaat een inzicht in wat
crazy wisdom kan betekenen. Wanneer je het lostrekt van de context waarin je
leeft verliest het aan waarde. Je zal altijd in relatie blijven staan tot een
omgeving, maatschappij, ideeënwereld, waarbinnen je deze beoefening al dan niet
kan integreren. De vrijheid die je verwerft is altijd relatief ten opzichte van
dat wat in eerste instantie jouw vrijheid ontneemt.

Ingaan tegen conventies klinkt weleens spannend en mooi,
lekker rebels doen waar je zin in hebt, vrij van de wereld om je heen. Maar het
houdt in de eerste plaats in vrijkomen van die conditioneringen die jou
belemmeren. En die vind je eerder in jezelf dan buiten jezelf. Je kan de
wildste dingen doen, de nar uithangen, al je seksuele fantasieën uitleven,
geestverruimende middelen gebruiken. Maar zo gauw dit een nieuwe rol wordt, een
nieuwe geaccepteerde plek in een groep. Dan zit je weer vast in die conventies
en patronen.

Het Fundament onder de Chaos

Dus paradoxaal genoeg moet je eerst een extreem goede basis
en balans hebben opgebouwd voordat je in de chaos gestort wordt. Het idee dat
crazy wisdom alleen uit chaos bestaat is dus te kort door de bocht. Het is niet
een kwestie van alle remmingen loslaten en zien waar het schip strandt. Er is
een bijzonder stevig fundament nodig, een diep contact met jezelf en een
gevoeligheid voor context. Pas wanneer dat voorwerk gedaan is kan het uiterlijk
vertoon van crazy wisdom een belichaming vormen van die innerlijke rust.

In het continu herzien van de spelregels en -strategie kan
het waardevol zijn om wat hulp van buitenaf te krijgen. Een ander die net de
juiste snaar weet te raken, die je scherp houdt en die aanvoelt wat jij nodig
hebt. Vaak wordt deze rol vervuld door een spiritueel leraar of guru.

Hierover schrijf ik meer
in Crazy Wisdom 2, De Rol van de Guru…

www.aghora.nl

Blijf op de hoogte van nieuwe blogs via de nieuwsbrief.

Wil je mij ondersteunen in het onderzoek wat ik doe en in de
verdere ontwikkeling van Aghora? Dan kan je via onderstaande link een vrije
donatie doen.



Over Grenzen

Tantra Posted on Sat, December 08, 2018 15:55:35

Inleiding

Bij een grens denken we al snel aan iets wat verdedigd of
juist verlegd moet worden. Het woord roept meteen associaties op, of
herinneringen aan ervaringen waar we met onze eigen grenzen geconfronteerd
werden.

Voor nu wil ik dat eerste oordeel over grenzen even opzij
zetten en met een meer neutrale blik kijken naar wat een grens eigenlijk is. Wat
speelt zich allemaal af wanneer je op zo’n grens komt, hoe kan je elkaar daar
ontmoeten? En waarom zou je zoeken naar het verleggen van je grenzen?

De begrensdheid van woorden wordt bij het schrijven van deze
tekst ernstig duidelijk. Dit onderwerp moet je voelen. Dus als de woorden
ergens te filosofisch worden, sluit dan even je ogen. En voel hoe de grenzen
van je lichaam overgaan in de stoel waar je op zit. Of houd je handen tegen
elkaar en probeer je bewust te worden van het punt waar je ene hand je andere
hand wordt.

Wat is een grens?

Want eigenlijk ervaar je daarmee wat een grens is: een
gebied waar het ene overgaat in het andere, of waarmee twee kanten gescheiden
worden. Bijvoorbeeld tussen Nederland en België, tussen onze tuin en die van de
buren, tussen de huid van mijn duim en van mijn wijsvinger, tussen jou en mij,
jouw gedachten en mijn gedachten, jouw verlangens en mijn verlangens, tussen
wat ik prettig vind en wat ik onprettig vind, tussen goed en kwaad, dag en
nacht, et cetera.

Er bevindt zich altijd aan beide kanten van de grens iets,
voor de grens en over de grens. En deze kanten ontmoeten elkaar op de grens.
Dat maakt grenzen ook de plek om te groeien, om te ervaren wat er buiten je
gebeurt en wat er zich binnen in je afspeelt. Ook is het een plek waar je
bepaalde macht kan uitoefenen, door grenzen van jezelf of “de ander” te verleggen.
Dus iets wat begrensd is door de zwaartekracht kan je optillen en daarmee
voorbij z’n grenzen brengen.

Het grensgebied is essentieel in Tantra. Als je zoekt naar
identificatie met je ‘ware zelf’, of met een godheid, dan stel je jezelf de
vraag ‘wie ben ik?’ of ‘wie wil ik zijn?’ Om jezelf te leren kennen moet je je
grenzen kennen, en andersom. Want als je jouw goddelijke natuur wilt ervaren,
of volledige vrijheid in dit leven, dan kom je vanzelf de grenzen van jouw
bestaan tegen, en dan moet je daarmee werken.

Je kunt op verschillende manieren met grenzen omgaan. Je kan
heel dicht binnen je grenzen blijven, zodat je hier eigenlijk nooit echt mee
geconfronteerd wordt (ik ken geen stroming in de Tantra die deze kijk op
grenzen aanhangt). Je kan ook zo veel mogelijk je grenzen opzoeken, fysiek,
mentaal, emotioneel jezelf tot het uiterste (en verder) drijven. Door steeds
voorbij je grenzen te gaan ervaar je alle mogelijkheden die er in je zitten,
word je groter dan je dacht dat je was en raak je misschien wel ooit aan de
grenzeloosheid. Deze kijk kom je in een aantal Tantra stromingen tegen, met
verschillende gradaties van extremisme.

Een derde optie is om jezelf op die grens te houden. Je
gebruikt je grenzen om jezelf te identificeren, niet als eindpunt, maar als
stand van zaken. Door steeds verder in te zoomen op een grensvlak krijg je
steeds scherper waar jij eindigt en de ander begint, wat die grens nou
eigenlijk is. Je komt bij een grenzeloos ‘nulpunt’ van waaruit ruimte ontstaat
om te creëren.

Grenzeloos oneindig naar binnen en naar buiten

Grofweg kan je deze twee stromingen onderscheiden in Tantra
als het gaat over grenzen. Aan de ene kant een stroming die probeert de grens
zo dicht mogelijk te naderen, door verstilling en vertraging op een middenpunt
uit te komen (‘het moment’). En aan de andere kant een stroming die over
grenzen heen wil, taboes doorbreken, om zo tot een zo groot mogelijke versie
van jezelf te komen.

Tantra biedt de mogelijkheid om een grenzeloosheid te
ervaren in je leven. In het kader van zelfonderzoek kan je je blik zo diep naar
binnen keren dat je een oneindige subtiliteit in je eigen ervaring kan beleven.
Je wordt je bewust van de kleinste dingen en kan hier soms helemaal in opgaan.

Tegelijk kijk je met een open nieuwsgierigheid naar de
wereld om je heen en zie je hoe oneindig veel mogelijkheden er daar bestaan.

Vaak leggen we de nadruk op het ervaren van die
mogelijkheden, jezelf zo groot mogelijk maken en de grootsheid van je bestaan
beleven. Dit kan echter niet zonder ook genzeloos naar binnen te keren en je
individuele eigenheid te blijven voelen. Het is een combinatie van contact
houden met wie je diep van binnen bent en je spannendste dromen ontdekken.


Grenzen verkennen

Hoe ontdek je die spannendste dromen, of hoe verken je jouw
grenzen? Als je het contact verliest met wat er in je speelt dan kom je
misschien wel op de wildste plaatsen, maar raak je jezelf kwijt. Als je teveel
vast blijft houden aan wat veilig en dichtbij voelt is er minder ruimte voor
beweging en ontwikkeling.

Zo ontstaat er een spel tussen vertragen en versnellen,
tussen experimenteren en verinnerlijken/belichamen. Je kan bijna (helemaal?)
zeggen dat je je hele leven op grenzen zit: ieder moment verleg je je eigen
tijdelijke begrenzing door in leven te blijven tot het volgende moment, je
ruimtelijke begrenzing door de kleinste beweging en ook met ieder gevoel en iedere
gedachte verleg je grenzen.

In het kort kan je zeggen: Jij bent je grenzen. Omdat de
grens is waar jij overgaat in “de ander”, kan je zeggen dat je grenzen een kader
vormen om wie jij bent, dus dat je aan de hand van grenzen kan voelen “dit ben
ik”. Door een grens te raken weet je waar je zelf staat, waar de ander staat,
wat jij bent en wat niet-jij is. Daarvoor moet je zo dicht mogelijk bij die
grens komen. Als je teveel erbinnen blijft dan heb je een beperkt beeld van
jezelf, ga je er overheen dan zit je al bij de ander op schoot.

Door te weten wat je grenzen zijn, weet je wie je zelf bent.
En door contact te maken met je grenzen, maak je contact met jezelf.


De grenzen van de ander

In contact met een ander heb je niet alleen je eigen
grenzen, maar kom je ook in aanraking met zijn of haar grenzen. Het aanvoelen van je grenzen is niet altijd
gemakkelijk, je kan de neiging hebben om extra voorzichtig te zijn en er binnen
te blijven, of je kan er (on)bewust voorbij gaan en zo jezelf kwijt raken.
Zeker in contact is dat interessant, want dan heb je meerdere personen die
handelen dus heb je niet alles zelf onder controle.

Er zijn dus stromingen in Tantra die zeggen dat je dan je
grenzen moet verleggen, er bewust buiten treden om te ervaren wat er “buiten
jou” gebeurt. Daarvoor zal je wel bewust moeten zijn wat je grenzen zijn (of
hoe je ze herkent). En een idee hebben van wat je moet (of wilt) doen wanneer
je in een situatie bent waarbij je voorbij je eigen grenzen leeft. Laat je alle
controle los? Boor je een innerlijke kracht aan om met deze ‘vreemdheid’ om te
gaan? Vraag je een god of godin om bescherming? Wat doe je?

Maar ook het werken met grenzen in contact kan je zo subtiel
maken als je wilt, en dat is zeker erg boeiend om mee te experimenteren. Zoals
ik eerder zei, jij bent je grenzen, dus als het lukt om de ander te verwelkomen
op de grens, en elkaar daar te ontmoeten, dan heb je de mogelijkheid elkaar te
raken zonder jezelf of de ander kwijt te raken.

Wat gebeurt er nou als je in de subtiliteit gaat samenwerken,
als je bewust gaat afstemmen op elkaar? Je krijgt een verdieping en verfijning
van het contact. Je kan de veiligheid en kracht creëren om zo dicht mogelijk
bij je grenzen te komen en op dat punt elkaar te raken. Je houdt contact met
jezelf, en voelt tegelijk de ander, en nadert dan beiden dat ‘nulpunt’ waar ‘ik’
in ‘jij’ verandert. Het punt van waaruit creatie mogelijk is, en als dat in
verbinding met de ander gebeurt zelfs een gedeelde creatie.

Genoeg stof om mee te spelen!

Wil je mij ondersteunen in het onderzoek wat ik doe en in de
verdere ontwikkeling van Aghora? Dan kan je via onderstaande link een vrije
donatie doen.

Blijf op de hoogte van nieuwe blogs via de nieuwsbrief.

www.aghora.nl



Tantra: Geritualiseerde Seks of Geseksualiseerd Ritueel

Tantra Posted on Sun, December 02, 2018 15:36:45

Tantra en seksualiteit lijken vaak hand in hand te gaan.
Hier is iets voor te zeggen, maar wanneer je op zoek gaat naar een aanbieder
weet je soms niet wat je dan kan verwachten. En ook wanneer je zelf
beroepsmatig iets met Tantra doet, in persoonlijke sessies of workshops, is het
belangrijk dat je je bewust bent van jouw kijk op het samenkomen van
seksualiteit en spiritualiteit. Voor iedereen die zoekend is in wat een
bepaalde vorm van Tantra nou inhoudt, is er een eerste tweedeling te maken.
Deze tweedeling wordt niet gemaakt naar aanleiding van eventuele handelingen
die worden uitgevoerd, maar is op basis van de focus van de beoefening. Waar
ligt voor jou het zwaartepunt?

In de inleiding van ‘Kiss of the Yogini’ (een studie naar
Tantra in Zuid India) benoemt David White dit subtiele verschil binnen het Tantrisch
veld waarin seksualiteit en persoonlijke/spirituele ontwikkeling samenkomen.
White onderscheid twee kanten: aan de ene kant de ‘sexualization of ritual’ en
aan de andere kant de ‘ritualization of sex’. Een heel logisch inzicht, maar ik
had het zelf nog niet zo kunnen verwoorden. Het zette me aan het denken over
mijn plek in de Tantra-wereld en omdat White er verder niet heel diep op ingaat
ben ik er zelf mee aan de slag gegaan.

Seks en Ritueel

Beide aspecten (seks en ritueel) kan je in de breedste zin
van het woord opvatten. Een ritueel is dan een gekaderde, bewuste, handeling
die een verdiepende waarde heeft voor de kijk op het leven en de wereld om je
heen. Binnen die handeling is het mogelijk om groei of ontwikkeling door te
maken of tot een dieper inzicht of bewustzijn te komen.

Seks zie ik in deze context heel breed als ‘intieme
relationele interactie’.
Intiem: het raakt in je kern en je laat jezelf volledig
zien.
Relationeel: je verhoudt je altijd tot een “ander”, dat kan
een ander persoon zijn, maar ook een deel van jezelf, of je omgeving.
En interactie: er ontstaat een energie tussen jou en de
ander en vanuit die energie kan er beweging plaatsvinden.

Het verschil tussen geritualiseerde seks of geseksualiseerd
ritueel lijkt heel subtiel, maar is tegelijk fundamenteel. Het geeft namelijk
een verschil in richting weer waarbij de focus ligt op het tweede woord. Dit
geeft aan wat het doel is van de handeling. Het eerste woord is een middel
waarmee dit doel bereikt kan worden.

Praktische Voorbeelden

Dus als je op zoek bent naar het ontwikkelen en verdiepen
van (intieme) contacten, het authentiek aangaan van relaties. En wil je deze
zoektocht vormgegeven met rituelen of kaders om je bewust te worden van hoe die
relaties werken. Dan kan je dat zien als geritualiseerde seks. Bijvoorbeeld een
stel dat samen een Tantra workshop volgt om hun relatie te verdiepen. Of een
intimiteitscoach of surrogaat partner die een kader biedt waarbinnen specifieke,
bewuste, handelingen gevolgd worden, met als doel de ander zich te helpen
ontwikkelen op het gebied van intimiteit en verbinding.

Wanneer iemand meer bezig is met het verdiepen van
bewustzijn of spirituele groei, en deze verdieping wordt gevonden in het
relationele. Dan zit je aan de kant van geseksualiseerd ritueel. Hierbij kan je
denken aan contactmeditaties, of sommige vormen van lichaamswerk waarin bewustzijnsontwikkeling
centraal staat. Ook klassieke Tantrische teksten die spreken over het
samenkomen van een god en godin, of meditaties waarin je contact maakt met het
goddelijke binnen of buiten jezelf vallen onder geseksualiseerd ritueel.

Ritueel en Seksualiteit in Moderne Tantra

Zeker in het huidige Tantra beroepsveld is het vaak
onduidelijk met welke focus je te maken hebt. Zowel klanten als aanbieders zijn
zich er niet altijd bewust van dat de ander een omgekeerde invalshoek kan
hebben.

Precies dezelfde handelingen en oefeningen kunnen op beide
uitersten van het spectrum voorkomen. Ja kan bijvoorbeeld een contactoefening,
of massage uitwisselen waarbij de één het als een meditatie ziet en de ander
als voorspel. Dit kan leiden tot ongemakkelijke miscommunicatie, of in ernstige
gevallen tot misbruik of grensoverschrijdend gedrag.

Het besef van deze twee kanten helpt mij om mijn eigen
positie hierin helderder te krijgen. Het helpt me ook om mijn collega’s en
klanten te plaatsen en te waarderen voor wat zij aanbieden of zoeken. Dus als
je je begeeft op het pad van Tantra zal je eerst voor jezelf deze focus helder
moeten hebben. En wanneer je dan iemand tegenkomt is het verstandig om te
vragen naar zijn of haar focus. Dan weet je of je op dezelfde lijn zit en kan
je voorkomen dat je met verschillende intenties samenkomt.

Wil je mij ondersteunen in het onderzoek wat ik doe en in de
verdere ontwikkeling van Aghora? Dan kan je via onderstaande link een vrije
donatie doen.

Blijf op de hoogte van nieuwe blogs via de nieuwsbrief.

www.aghora.nl



Aghora – Tantra als Levenskunst

Tantra Posted on Tue, November 13, 2018 10:24:05

Sinds kort heb ik een nieuw meditatiemaatje. Deze prachtige
jonge Turkse vrouw uit de 16e eeuw hebben we tijdelijk op bezoek om als
fotomodel in ons volgende project mee te werken.

Ondertussen neem ik de vrijheid in mijn meditaties om de
naam ‘Aghora’ eer aan te doen. ‘Aghora’ betekent “niet-duister” en houdt in dat
duisternis een onderdeel is van het totaalplaatje en daarmee net zo waardevol
als licht. Door iedere ervaring (goed of slecht) zonder oordeel te ervaren,
ontstaat er een onderliggende puurheid van waaruit je het leven ziet.

Aghora is het Tantrische pad van de levenskunst, het pad van
radicale eigenheid, een volledige keuze om de regie te hebben over je eigen
leven. De Aghori in India ervaren dit in rituelen die wij op z’n minst
opmerkelijk zouden vinden. Zij doen alles wat god verboden heeft om dichter bij
god te komen, en creëren in hun bewustzijn daarmee een transformatie van (ogenschijnlijk)
goddeloos naar goddelijk.

Wat doet het met je, om een half uur in de holle ogen van
een mensenschedel te kijken? Hoe plaats je dit meditatief en spiritueel? Welke
waarde heeft het contact met de ‘duistere’ kanten in je eigen ontwikkeling van
onvoorwaardelijke liefde? In dit artikel beschrijf ik mijn kijk op Aghora en
wat mij hierin aanspreekt.

Aghora, At the
Left Hand of God

Mijn eerste contact met het concept Aghora was via de ‘Aghora
trilogie’ van Robert Svoboda. In deze boeken beschrijft hij het leven en de
levensvisie van een Indiase Aghori Vimalananda. Deze man lijkt een heel normaal
leven te leiden, maar vanuit zijn spirituele pad als Aghori heeft hij de gave
ontwikkeld om zijn leven naar zijn hand te zetten en zijn wijsheid door te
geven aan de mensen om hem heen.

Door de alledaagse verhalen schemert er zo nu en dan iets
door van de levensfilosofie van de Aghori. Een filosofie van radicale eigenheid
en puurheid.

“Aghora
would always be different for everyone; only the Aghori’s attitude would be
held in common. Each Aghori would follow different practices, but all Aghoris
follow them with the same intensity and disregard for self-preservation.” (Aghora
I, At the Left Hand of God)

Aghora is niet leven via de veiligheid van de gebaande
paden, maar kiezen voor je eigen pad. Een keuze die soms moeilijk te maken is
in een wereld waar van je verwacht wordt dat je aan een standaard plaatje
voldoet. Die radicale eigenheid is voor de Aghori echter de enige mogelijke
optie, want door die eigenheid op te geven zou hij zichzelf opgeven. Leven
vanuit je kern en daar trouw aan blijven zit zo diep verankerd in de
levenshouding van een Aghori. Dit wegnemen zou zijn als een kunstenaar zijn
creatieve geest afnemen.

Zoals in de meeste vormen van Tantra wordt er hier ook voor
gewaarschuwd om niet zomaar blind in het diepe te springen. Juist wanneer je
besluit zo’n intens pad aan te gaan is het belangrijk om de nodige
voorbereiding te treffen, om je bewust te zijn van je eigen grenzen en van het
tempo waarin je jezelf ontwikkelt.

“To become
an Aghori is to accept everything in the universe as part of the Atma [soul],
but you don’t just jump to that stage directly, because you could never cope
with it without a satisfactory preparatoy period. You must do things stepwise,
just as a child does his schooling. You don’t ask the child to take an
examination in algebra on the day he learns addition, and in Aghora you always
start with the basics and work up very slowly.” (Aghora I, At the Left
Hand of God)

De voorbereiding is om eerst stevig in je schoenen te staan,
contact te hebben met jezelf en je niet in de war te laten brengen door je
omgeving of de stemmetjes in je hoofd. Zo kan de verleiding ook groot zijn om
een wild en spannend pad van Tantra te gaan volgen. Maar stel je jezelf dan ook
de vraag of dat werkelijk op dit moment bij jou past? En wanneer je hier trouw
aan jezelf bent dan vind je ook in de meest intense ervaring een stille
onderstroom van vertrouwen en schoonheid.

Naast de radicale eigenheid is de puurheid belangrijk om te
zorgen dat je niet verzandt in een egotrip. Volledig voor jezelf kiezen
betekent ook kiezen voor je beperkingen en deze omarmen. Weten wie je bent en
wat jouw plek is in een bepaalde situatie, en jezelf daarin ook niet groter of
kleiner maken dan je werkelijk bent.

Aghora in de Agama’s

De Agama’s zijn Tantrische geschriften die de filosofie en
praktijk van Saivistische Tantra uiteenzetten. In deze teksten kom je Aghora
tegen als een aspect van Shiva, het is één van zijn vijf gezichten en wordt in
verband gebracht met het hart van Shiva.

In het hart van Shiva vind je de basis voor
onvoorwaardelijke liefde, een gevoel van liefde en vrede bij alles wat er
gebeurt. Door vanuit die onvoorwaardelijkheid de wereld om je heen te benaderen
ervaar je een continu gevoel van innerlijke rust en ruimte.

“It is
revealed that the heart is identical with constant oneness with the absolute
existence characterized by sivatva (power of all-knowing and all-doing). The
word ‘Aghora’ denotes tranquility. Through the constant oneness with Existence
(sivatva), He is always in a state of tranquility. The term ‘ghora’ denotes the
limiting factors such as mala, likes and dislikes and others. Since He is
beginninglessly free from such ‘ghora’, he is called ‘aghora’. Since His heart
is identical with the innate nature of tranquility, He is said to be with the
heart constituted of Aghora-mantra.” (Matanga Agama vers
4.23-24)

Een Aghori voert in zekere zin een strijd met het duister. Niet
door het tegen te gaan of te onderdrukken, maar door het in de ogen te kijken
en vanuit rust, ruimte en bewustzijn het duister naar zijn hand te zetten en er
de schoonheid van te (laten) zien.

“Aghora
means the one who is disposed to fight against the evils and disorders. So He
is called Aghora by those who have mastered the Scriptures. Aghora means the
state of undisturbed tranquility and by this strand it denotes the complete
awareness of all existing things. This total awareness is identical with the
heart of the Supreme Lord. His heart being moistened with spontaneous
compassion, He remains associated with this hrudaya [heart] mantra. Therefore He
is called Aghora hrudaya.” (Raurava Agama vers 10.32)

Aghora, De Tantra-Kunstenaar

Meditatie gaat voor mij over het creëren van ruimte, voor
wat er in mij speelt, of voor wat er in het contact met een ander ontstaat. Dit
is ook wat ik in mijn leven wil neerzetten, een ervaring van rust en ruimte van
waaruit creativiteit mogelijk is. Een ruimte waarbinnen groei en transformatie
plaats kan vinden en waarin de veiligheid en vrijheid bestaat om al je
mogelijkheden te verkennen. Waarin het leven een kunstwerk is. De omschrijving
van Aghora in de Agama’s laat zien hoe onvoorwaardelijke liefde helpt in het
ervaren van openheid en ruimte.

Het uitgangspunt voor creatie is het kunnen zien van
potentie, in jezelf, de ander, de wereld om je heen. In het boek van Svoboda
wordt deze liefde voor het potentieel van de ander mooi verwoord. De schoonheid
die je ziet in een kind dat nog een heel leven voor zich heeft, of een vriend
die zijn of haar passie en kracht ontdekt.

“When I
look at someone, I don’t see them as they are now; I see them as they will be.
Then I can try to change them if there is something in them I think I can
change. If I love skin and bones how will I be able to help them? Skin and
bones will only decay, but the individual will continue to exist even after
death. That is why I can say that I love people not for their present value but
for their future value; not for what they are but for what they will become, or
for what they have the potential to become. This is an Aghori’s love.” (Aghora
I, At the Left Hand of God)

Ik ben het overigens niet helemaal met dit citaat eens. Verandering
moet in mijn ogen van binnenuit komen en niet van buitenaf opgelegd. Wel kan
je, wanneer je die potentie in een ander ziet, helpen om de ruimte voor hen te
creëren om daarin te gaan spelen en bewegen. Ook is de schoonheid van hoe
iemand in het moment is voor mij minstens net zo mooi als van hoe iemand zou
kunnen zijn. Dan is ieder moment al een expressie van wat dan je volle
potentieel is, en daar kan je alleen maar van genieten. Wel herken ik de pijn
wanneer je ziet dat iemand los staat van zichzelf en daardoor zijn of haar leven
niet ten volste kan leven.

Mediterend met een mensenschedel, zonder oordeel,
onvoorwaardelijk. Ruimte makend voor wat er in die situatie ontstaat. Die
schedel wordt dan meer dan een stuk bot, of een dode vrouw, het wordt een ruw
materiaal van waaruit creatie mogelijk is. Een medium voor de levenskunst. En
het mooie is: Aghora kan je niet vertellen wat er in die ruimte ontstaat, die
mag je zelf invullen. Aghora kan je hooguit een ervaring bieden waarin je zelf
die ruimte gaat voelen en inspiratie en inzichten krijgt om hiermee te spelen.

“Aghora
teaches you to embrace the world, embrace impurities, embrace darkness, and
push through forcibly into light. You must catch Shakti by the hair and drag
Her to you.” (Aghora I, At the Left Hand of God)

Aghora gaat over het je zelf eigen maken van iedere
ervaring, het tot op het bot beleven. Niet weglopen van het leven, maar je
eigen wereld creëren. Zelfs ‘forcibly’, niet aggressief of gewelddadig, maar
staand in jouw eigen unieke kracht (force).

Als Tantra-kunstenaar is het leven mijn doek en iedere
ervaring een kleur in mijn palet. Spelend met licht en donker, illusies
creërend. Van vervaging naar helderheid. Subtiel en verdiepend vanuit verfijnde
vertraging en oog voor detail. Ruimte scheppend om de schoonheid in ieder
moment te zien en te genieten van de volheid van het bestaan.

In ecstase of enstase, ervaar ik Tantra als Levenskunst.

Wil je mij ondersteunen in het onderzoek wat ik doe en in de
verdere ontwikkeling van Aghora? Dan kan je via onderstaande link een vrije
donatie doen.

Blijf op de hoogte van nieuwe blogs via de nieuwsbrief.

www.aghora.nl



Vijf Veelgestelde Massagevragen

Tantra Posted on Tue, September 25, 2018 11:02:15

Termen als Ayurvedische of Tantrische massage roepen al snel
veel vragen op bij mensen. Voor het gemak heb ik hier alvast vijf veelgestelde
vragen voor je beantwoord.


Heb je altijd een vaste vorm voor de massage, of is het helemaal op
intuïtie?

In principe heb ik een heel strak protocol wat ik kan volgen
voor de massage. Dus als het nodig is zou ik stap voor stap kunnen uitleggen
wat ik doe. Dat is prettig, want dan weet je als ontvanger waar je aan toe bent
en kan je makkelijker aangeven wat jij wel en niet fijn vindt. Dit helpt je om
je tijdens de massage meer te kunnen ontspannen. Doordat het mogelijk is om het
hele lichaam te masseren wordt de massage meer holistisch. Er is meestal geen gerichte
focus op één probleem of doel, al kan je wel een intentie meenemen. Dit maakt
het makkelijker om de ervaring in je gehele lichaam te integreren.
Tegelijk is er juist binnen die vaste kaders heel veel
ruimte voor intuïtie. Bepaalde plekken vragen vanzelf wat extra aandacht en het
is altijd mogelijk om de druk, snelheid en intensiteit op jou af te stemmen.
Omdat we beiden weten binnen welke kaders we blijven is het voor jou
makkelijker om je open te stellen, dus voor mij om daarop in te tunen en aan te
voelen wat je nodig hebt.

Je hebt het veel over Tantra, hoe komt dat terug in de massage?
Tantrische massage is een lastig begrip, omdat het relatief
jong is en iedereen er een eigen vorm aan geeft. Ik noem de massage dus het
liefst een Ayurvedische massage die verrijkt is met Tantrisch energiewerk. Dit
houdt voornamelijk in dat de massage niet per se gericht is op fysieke
ontspanning, maar een meer meditatief karakter heeft. De massage brengt je meer
in contact met wat je op dat moment ervaart en dat kan tot nieuwe inzichten in
je situatie leiden. Dit gebeurt vanuit ademhaling, visualisatie en focus, en
vindt ook grotendeels plaats door ontspanning, verstilling en vertraging. Het
helpt je om dieper in jezelf te keren, subtieler te voelen wat er daar speelt,
en alles wat er opkomt in de ogen te kijken.Tantra begint bij het contact maken met wie jij op dat
moment bent. Als daar grenzen en blokkades bij horen dan zijn die net zo goed
deel van jou en zal je die eerst moeten omarmen voordat je besluit of je er
doorheen wilt breken.

Je gebruikt ook drukpunten, is dat net zoiets als de-armouring?
In de-armouring worden bepaalde plaatsen in je lichaam
aangeraakt waar je een harnas hebt opgebouwd. Door de druk en aandacht op deze
punten kan je ontspannen en het harnas afbouwen waardoor je vrijer in het leven
staat. Net als van Tantrische massage zijn er van de-armouring verschillende
varianten, van heel mild tot behoorlijk extreem. Ik heb ooit een (vrij zachte)
sessie ervaren, maar verder is mijn kennis ervan beperkt. Tijdens mijn massages
gebruik ik de zogeheten ‘Marma-punten’ uit de Ayurveda, dit zijn plekken op het
lichaam waar bepaalde energiebanen samenkomen. In de-armouring wordt vaak
uitgegaan van ‘knooppunten’, dus plaatsen waar spanning opgeslagen wordt en
waar het harnas doorbroken moet worden om weer te ontspannen. De ‘Marma-punten’
zijn juist ‘krachtpunten’. Dus door deze aan te raken en hier je aandacht
naartoe te brengen ga je voelen waar je energie zit. En van daar uit kan die
energie weer rondgestuurd worden door de rest van je lichaam.
Ook hier kan de druk variëren van zacht tot stevig.

De verschillen kort samengevat.
De-armouring: Knooppunten, blokkades opheffen, door de pijn
heen.
Marma-punten: Krachtpunten, energie laten stromen,
gevoeligheid ontwikkelen.

Leer je die massage bij een opleiding, of is het gewoon talent?
De technische kanten van de massage leer ik via opleidingen,
daar krijg je ook uitleg over de achterliggende theorie en ga je dieper in op
wat nou een goede massage maakt. Daarnaast zit er iets in wat je ‘in je
vingers’ moet hebben. Het kunnen aanvoelen hoe een lichaam reageert en daar het
tempo en de druk op aanpassen. Het lezen van gezichtsuitdrukkingen en kleine
signalen om in contact te blijven met degene die de massage ontvangt. Dit is
allemaal heel subtiel, maar wanneer dat goed gaat kan je een massage naar een
nog hoger niveau tillen. Je komt dan in een flow waarbij je heel scherp
aanvoelt wat iemand op dat moment nodig heeft. Die flow is afhankelijk van de
klik tussen gever en ontvanger, dus daar heb je beiden een rol in.
De combinatie van techniek en gevoel ervaar ik als
zeer waardevol en je hebt beide kanten nodig voor een goede massage.

Wat moet ik als ontvanger eigenlijk doen?
Als je een massage ontvangt is het belangrijkste om te doen
ontspannen. De ontspanning helpt je om meer aanwezig te zijn bij wat er met je
gebeurt en om dat te ervaren zonder er direct over te oordelen. Het is wel een
alerte ontspanning, je blijft je bewust van de situatie en wat die met jou
doet. Daarnaast is het als ontvanger ook belangrijk om helder jouw wensen en
grenzen uit te spreken en deze te eren.

Heb je zelf nog andere vragen, of wil je een keer een
massage ontvangen? Neem dan contact op via janne@aghora.nl, of 06 4111 91 63.

Wil je mij ondersteunen in het onderzoek wat ik doe en in de
verdere ontwikkeling van Aghora? Dan kan je via onderstaande link een vrije
donatie doen.

Blijf op de hoogte van nieuwe blogs via de nieuwsbrief.

www.aghora.nl



Next »